SEYİT RAMAZAN KARADOĞAN, FUNDA PINAR ÇAKIROĞLU
Genel Tıp Dergisi - 2025;35(4):704-713
Amaç: Ebeveyn destekli beslenme eğitiminin çocukların beslenme bilgisi ve yeme davranışlarına etkisini gözlemlemek çalışmanın amacını oluşturmuştur. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya, Isparta’daki bir özel okulda öğrenim gören üçüncü, dördüncü ve beşinci sınıflardan toplam yüz yirmi bir öğrenci katılmıştır. Çocuklar, ebeveyn destekli eğitim verilen grup ve sadece çocuklara eğitim verilen grup olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Her iki gruba da çalışmaya başlamadan bir hafta önce ve eğitim programı sonrası beslenme bilgilerini ölçen test ve ebeveynlerine ise geçerliliği ve güvenirliği Yılmaz vd. (2011) tarafından yapılan Çocuklarda Yeme Davranışı Anketi uygulanarak çocukların yeme davranışındaki değişiklikler tespit edilmiştir. Veriler Wilcoxon Testi, Mann–Whitney U Testi ve Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi ile analiz edilmiştir. Bulgular: Ebeveyn desteğiyle beslenme eğitimi alan çocukların beslenme bilgi puanlarındaki artış, destek almayanlara göre anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Eğitim sonunda gıda heveslisi, duygusal aşırı yeme, içme tutkusu ve tokluk heveslisi yeme davranışı puanlarında azalma, seçici yeme davranışı puanlarında ise artış gözlenmiştir. Ebeveyn desteği alan grupta, beslenme bilgisi puanı arttıkça duygusal az yeme ve seçici yeme davranışı puanlarının azalacağı, ancak gıdadan keyif alma yeme davranışı puanlarının ise artacağı belirlenmiştir. Ancak eğitim sonrası yeme davranışı puanlarındaki değişimlerin ebeveyn desteği alan ve almayan çocuklar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir. Sonuç: Ebeveyn destekli verilen beslenme eğitiminin ebeveyn desteği olmaksızın verilen beslenme eğitimine göre çocuklarda beslenme bilgisini daha fazla arttırdığı tespit edilmiş olup, beslenme eğitiminin daha olumlu yeme davranışları göstermede etkili olduğu görülmüştür. Özellikle ilkokul çocuklarında beslenme eğitimine ebeveyn katılımının eğitimin etkinliğini arttırmada önemli olduğu gösterilmiştir.
