GÜLÇİN ÖZALP GERÇEKER, AYŞE KAHRAMAN, FİGEN YARDIMCI, BAHİRE BOLIŞIK
Uluslararası Aile Çocuk Ve Eğitim Dergisi - 2014;2(3):49-62
Modern bilim ve teknolojide hızla meydana gelen gelişmeler geleneksel çocuk oyunlarının yaşatılacağı ortamların günden güne azalmasına ve yeni nesil gençlerin gelişen teknolojiyle kendini sokaklardan eve, geleneksel oyunlardan elektronik alanın oyunlarına çektiği görülmektedir. Bu araştırma ilköğretim öğrencilerinin geleneksel çocuk oyunlarını oynama durumlarının ve etkileyen etmenlerin incelenmesi amacıyla planlanmıştır. Araştırmanın örneklemini İzmir ilinde bulunan iki İlköğretim Okulunda 2010-2012 eğitim öğretim yıllarında öğretim gören ve araştırmaya katılmayı kabul eden 310 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada, araştırmacılar tarafından literatür doğrultusunda geliştirilerek hazırlanan anket formu kullanılarak, öğrencilerin sosyo-demografik özellikleri, bilgisayar ve televizyon (TV) izleme durumları ve geleneksel çocuk oyunlarını oynama ve bilme durumları sorgulanmıştır. Verilerin değerlendirmesi SPSS programı kullanılarak yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yaygınlık ölçütleri (ortalama, sayı ve yüzde dağılımları, standart sapma, standart hata) ve ki-kare testi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin %63.3’ünün arkadaşları ile oyun oynamayı sevdiği, %29’unun futbol/basketbol/voleybol, %38.7’sinin günde 1-2 saat, %33.4’ünün okulda oyun oynadığı belirlenmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin %50.3’ü günde 1-2 saat televizyon izlemekte olup, %93.2’sinin bilgisayarının internete bağlı olduğu, günlük ortalama 1.4±0.9 saat internet kullandığı saptanmıştır. Öğrencilerin %60’ından fazlasının körebe, saklambaç, yakan top, seksek, istop gibi oyunları oynadıkları; %70’inden fazlasının ise dönmece, çelik çomak, kemik, sekiz kuyulu taş, hacı yatmaz, yedi kiremit, sıçratan top; %90’undan fazlasının kazık, gömme çelik, dokuz kordol, pembe nine, ben çarşıya gittim, topal karga, patlangaç, yattı kalktı, kale, kasa kasa gibi oyunları bilmedikleri belirlenmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin çoğu, geleneksel oyunlarımızdan birçoğunu bilmemektedir. Çocuklara, kültürel değerlerimizi oyun aracılığıyla öğretebilir ve aynı zamanda biilşsel, psikososyal ve fiziksel gelişim alanlarına katkıda bulunabiliriz.