Yakup GEZER, Arzu TARAKÇI
Viral Hepatitis Journal - 2025;31(3):91-96
Amaç: Hepatit B virüs reaktivasyonu (HBVr), immünosüpresif tedavi gören hastalarda ortaya çıkabilir. HBVr riski, kullanılan immünosüpresif ajana ve hepatit serolojisine bağlı olarak değişir. Bu çalışmanın amacı, antiviral profilaksi alan ve almayan immünosüprese hastalarda HBVr'yi değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: HB virüsünün yüzey antijeni (HBsAg) pozitif ve/veya HB çekirdek antikoru pozitif hastalar, retrospektif olarak tek merkezli, üçüncü basamak bir hastanede incelendi. Bulgular: Başlangıçta 224 hasta tarandı ve 153 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların medyan yaşı 62 (52,5-72) yıl ve %50,3'ü kadındı. HBsAg pozitifliği %21,6 ve HB yüzey antikoru pozitifliği %52,3 idi. Antiviral profilaksi hastaların %81,7'sine başlandı; kullanılan ilaçlar entekavir (%75,2), tenofovir disoproksil fumarat (TDF) (%19,2) ve tenofovir alafenamid (TAF) (%5,6) idi. Profilaksi alan grupta HBVr gözlenmezken, profilaksi almayan iki hastada HBVr saptandı (p=0,033). Bu hastalardan biri rituksimab bazlı tedavi, diğeri ise kortikosteroid alıyordu. Risk gruplarına göre sınıflandırıldığında, profilaksi almayan hastalarda HBVr oranı yüksek risk grubunda %50, orta risk grubunda %25 iken, düşük risk grubunda gözlemlenmedi. Sonuç: HBVr immünosüprese hastalarda görülebilmektedir. Bu hasta gruplarında hepatit serolojisi taranmalı ve immünosüpresif rejime göre uygun antiviral profilaksi uygulanmalıdır. Entekavir, TDF ve TAF etkili ve güvenli seçenekler olarak görünmektedir. Antiviral profilaksi almayan hastalar takip sırasında yakından izlenmelidir.
