SİNEM DOGRUYOL, İLKER AKBAS, SİNEM AVCİ, TALHA DOGRUYOL, DAVUT TEKYOL, ABDULLAH OSMAN KOCAK, RECEP DEMİRHAN
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2022;33(1):9-15
GİRİŞ ve AMAÇ: COVID-19 pandemi sürecinde ön saflarda görev yapan sağlık çalışanlarının inaktif COVID-19 aşısı sonrasındaki depresyon, anksiyete ve insomnia düzeylerindeki değişimleri incelemek. YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu kesitsel çalışma, 1 Ocak30 Haziran 2021 tarihleri arasında Türkiye’de ön saflarda yer alan sağlık profesyonellerini değerlendirmek için çevrimiçi bir anket kullanılarak yürütülmüştür. Katılımcıların mental sağlığını değerlendirmek için Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9), Generalized Anxiety Disorder-7 (GAD-7) ölçekleri kullanıldı. Uyku problemlerini değerlendirmek için Insomnia Severity Index-7 (ISI-7) kullanıldı. Çalışmada aşılama öncesi (AÖ) ve sonrası (AS) olmak üzere iki ayrı döneme dair veriler incelendi. BULGULAR: Çalışmaya 416 sağlık çalışanı dahil edildi. AÖ dönemde depresyon, anksiyete ve insomnia sıklığı sırasıyla; %27.9, %31.5 ve %41.1 şeklindeydi. Bu oranlarda AS dönemde azalma olup; %22.8, %21.9 ve %34.1 şeklinde olduğu görüldü. Dönemler arasındaki bu farklar PHQ-9 (p=0.000), GAD-7 (p=0.002) ve ISI-7 (p=0.038) için istatistiksel olarak da anlamlıydı. Çalışmamızda yüksek haftalık çalışma saatleri, kadın cinsiyet, tek başına yaşam ve psikiyatrik hastalık varlığı faktörlerinin depresyon ve anksiyete gelişiminde etkili olduğunu tespit ettik. TARTIŞMA ve SONUÇ: Ön saflardaki sağlık çalışanlarında depresyon, anksiyete ve insomnia semptomları ve bu kinik tablolara tanı konma sıklığının COVID-19 pandemisine bağlı olarak arttığı görülmektedir. Ancak bağışıklama süreci başladıktan sonra bu mental bozuklukların sıklığı ve sağlık çalışanlarının endişe düzeyleri belirgin bir şekilde azalma göstermiştir.
