Eda ÇOBAN, Emre ŞENOCAK, Aysel YILDIZ ÖZER
Türk Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi - 2025;36(3):317-322
Amaç: İnme sonrası en sık görülen motor problemlerden biri gövdenin motor etkilenimidir. Genel olarak gövdeye ait maksimal düzeydeki geri kazanımlar ilk üç ay içerisinde gerçekleşmektedir. Bu sebeple erken dönemde gövdenin iyileşmesini etkileyebilecek modellerin geliştirilmesi önemlidir. Bu çalışma ile hastaların inme sonrası erken dönem gövde etkilenim seviyesi ile üst ekstremite motor fonksiyonlarının bir ay sonraki gövde kazanımlarını öngörmede kullanılabilirliklerinin incelenmesi amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya 30-80 yaş aralığındaki 55 inme tanılı hasta dahil edildi. Hastaların gövde etkilenim seviyeleri ve üst ekstremite motor fonksiyonları sırasıyla gövde etkilenim ölçeği (TIS) ve Wolf motor fonksiyon skalası (WMFT) ile değerlendirildi. Başlangıç değerlendirmesinde TIS ve WMFT kullanılırken, bir ay sonraki kontrol muayenesinde yalnızca TIS aracı ile değerlendirme gerçekleştirildi. Bulgular: Hastaların TISbaşlangıç ve WMFTbaşlangıç değerlendirmeleri arasında pozitif yönlü tam bir ilişki söz konusu iken (r=0,818; p<0,001); TISbaşlangıç ve TIS1. ay değişkenleri arasında güçlü bir ilişki vardı (r=0,725; p<0,001). Çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre ise; TISbaşlangıç ve WMFTbaşlangıç değişkenlerinin TIS1. ay üzerine yordayıcı etkisi %51,60 olarak tespit edildi. Modele WMFT değişkenin doğrudan anlamlı bir etkisi yoktu (p=0,339). Sonuç: Çalışmanın sonucuna göre; inme sonrası gövde etkilenimi ve üst ekstremite motor fonksiyonu gelecekteki gövde kazanımlarını tahmin etmede kullanılabilir araçlardır. Model de üst ekstremite motor fonksiyon testinin anlamlı bir katkısı yokmuş gibi görünse de gövde fonksiyonları ile arasındaki güçlü ilişki modele katkı sağlamasına neden olmuş olabilir.
