İNSAN LENFOSİTLERİNDE EPİGALLOKATEŞİN GALLAT’IN OKSİDATİF DNA HASARI ÜZERİNE ETKİSİ

SEVTAP AYDIN, DİLEK TOKAÇ, NURŞEN BAŞARAN, ARİF AHMET BAŞARAN

Turkish Journal of Pharmaceutical Sciences - 2015;12(1):19-28

Hacettepe University, Faculty of Pharmacy, Department of Pharmaceutical Toxicology, Ankara, TURKEY

 

Camellia sinensis’den elde edilen yeşil çayın sağlık üzerine pek çok faydalı etkileri ile ilişkili diyetsel fenolik bileşikleden olan kateşinleri içerdiği bilinmektedir. Kateşinlerin en iyi bilinen biyolojik etkileri bunların antioksidan ve radikal süpürücü özellikleri olmasıdır. Ancak kateşinlerin reaktif oksijen radikallerin oluşumuna neden olarak oksidatif hasarı indüklediği de bildirilmektedir. Yeşil çayda bulunan biyoaktif kimyasallardan en fazla bulunan ve aktif olan (-)-epigallokateşin gallat (EGCG)’tır. Bu çalışmada EGCG’ın antioksidan kapasitesi troloks eşdeğer antioksidan kapasite deneyi ile ve insan lenfositlerinde H2O2 ile indüklenen DNA hasarı üzerine EGCG’ın etkisi standart comet yöntemi ve formamidoprimidin-DNA-glikosilaz (Fpg) ile adapte edilmiş comet yöntemi ile araştırılmıştır. Sonuçlarımız 0.01 μM konsantrasyon üzerinde EGCG’ın anlamlı olarak antioksidan kapasiteye sahip olduğunu göstermiştir. EGCG’ın 5 μM üzerinde çalışılan tüm konsantrasyonlarında anlamlı olarak DNA hasarı oluşturduğu saptanmıştır. Ancak 0.01-10 μM konsantrasyon aralığında EGCG H2O2 ile indüklenen oksidatif DNA hasarını anlamlı olarak azaltmıştır. 5 μM konsantrasyonda EGCG artmış okside pürin baz düzeylerinin göstergesi olan Fpg duyarlı bölgeleri indüklemiştir.