MERVE BECİT, SEVTAP AYDIN
Turkish Journal of Pharmaceutical Sciences - 2020;17(1):1-6
Amaç: Kanser tedavisinde antikanser etkiyi artırmak ve sitotoksisiteyi azaltmak amacıyla kemoterapötik ilaçlar ile birlikte çeşitli bitkisel kökenli fenolik bileşiklerin kullanımı hedeflenmektedir. Bir fenolik bileşik olan Piknogenol® (PYC), birçok çalışmanın konusu olmaktadır. PYC’nin sisplatin ile etkileşme mekanizması tam olarak aydınlatılamadığı için insan serviks kanser hücrelerinde (HeLa) sisplatin sitotoksisitesi üzerine PYC’nin etkilerini belirlemeyi ve PYC’nin sitotoksik olmayan dozlarında PYC’nin genotoksisitesini değerlendirilmeyi hedefledik. Gereç ve Yöntemler: HeLa hücrelerinde, 24 ve 48 saatlik maruziyetlerde, PYC varlığında ve yokluğunda sisplatinin sitotoksisitesi 3-(4, 5-dimetiltiyazol- 2-il)-2, 5-difeniltetrazolyum bromür (MTT) yöntemi ile ölçüldü. Oksidatif DNA hasarına karşı PYC’nin etkisi Comet yöntemi ile değerlendirildi. Bulgular: Sisplatinin IC50 değeri 24 saat ve 48 saat için sırasıyla 22, 4 μM ve 12, 3 μM idi. PYC’nin IC50 değerleri 24 saat ve 48 saat için sırasıyla 261 μM ve 213 μM idi. Yirmi dört saatlik maruziyet için, PYC’nin, seçilen konsantrasyonlarda (15, 6-500 μM) sisplatinin IC50 değerini önemli ölçüde azalttı. Kırk sekiz saat maruziyet için, PYC sisplatinin sitotoksisitesini 15, 6-125 μM arasındaki konsantrasyonlarda değiştirmedi, ancak 250 μM ve 500 μM konsantrasyonlarda önemli ölçüde azalttı. PYC tek başına 10 μM ve 25 μM konsantrasyonlarında DNA hasarına neden olmadı, ancak daha yüksek konsantrasyonlarında (50-100 μM) DNA hasarını önemli ölçüde indükledi. Ayrıca, çalışılan tüm konsantrasyonlarında (10-100 μM) 50 μM H2O2 tarafından indüklenen DNA hasarını önemli ölçüde azalttı. Sonuç: Sonuçlarımız PYC’nin genotoksik olmayan dozlarında HeLa hücrelerindeki sisplatin sitotoksisitesini arttırabileceğini göstermektedir. Bu sonuçlar, sisplatinin PYC ile birlikte servikal karsinomadaki antikanser etkisine katkıda bulunabilir, ancak bunu doğrulamak üzere kanser hücre hatları üzerinde daha ileri in vitro çalışmalara ve in vivo çalışmalara ihtiyaç vardır.
