SEVAL YILMAZ, BİLAL ÜSTÜNDAĞ
Journal of Clinical Practice and Research - 1999;21(3):150-154
Amaç:Bu çalışmada, insüline bağımlı diabetes mellituslu hastalarda lipid peroksidasyonunun göstergesi olan malondialdehit (MDA) düzeyleri ile ve eritrosit glukoz-6-fosfat dehidrogenaz (G-6-PD) aktivitesi ölçülerek hastalıkla olan ilişkileri araştırıldı. Gereç ve yöntem: Çalışmada 30 insüline bağımlı diabetes mellituslu hasta ile 20 sağlıklı kişiden oluşan kontrol grubunda kan glukozu, MDA düzeyleri ile eritrosit G-6-PD aktivitesi ölçüldü. Plazma MDA tayini, Satoh ve Yagi'den modifiye edilen bir yöntemle, spektrofotometrik olarak yapıldı. Eritrosit G-6-PD aktivitesi Beutler'in NADP'nin NADPH'a indirgenmesi esasına dayanan kinetik yöntemiyle tayin edildi. Bulgular: Sağlıklı kontrol grubunda plazma MDA düzeyleri (ortalama ± SD) 1.92±0.33 nmol/ml bulunurken, komplikasyonsuz diabette 2.39±0.32 nmol/ml, nöropati+retinopatili diabette 2.97±0.47 nmol/ml bulundu. Eritrosit G-6-PD aktiviteleri kontrol grubunda 4.72±1.47 U/gHb, komplikasyonsuz diabetik grupta 3.04±2.49 U/gHb, nöropati+retinopatili diabetik grupta ise 2.98±1.59 U/gHb olarak belirlendi. Serum glukoz düzeylerinde diabetik gruplarda anlamlı bir artış tespit edildi. Diabetik grupların plazma MDA düzeyleri, kontrol grubundan anlamlı derecede yüksek, eritrosit G-6-PD aktiviteleri ise düşük olarak saptandı (p <0.05). Sonuç: Sonuç olarak; Tip II diabetes mellitusda yüksek MDA seviyeleri ile gösterildiği gibi, lipid peroksidasyonuna yol açan serbest oksijen radikallerinin artmasına bağlı olarak, eritrositlerde G-6-PD gibi eritrosit antioksidan enzim aktivitelerinin azalabileceği görüşüne varıldı.
