GERGELY SZTRİNKAİ, TAMÁS BODZAY, BENJÁMİN MADARÁSZ, GERGELY ZOLTÁN, TAMÁS GÁL, KÁROLY VÁRADİ
Joint Diseases and Related Surgery - 2015;26(3):126-130
Amaç: Bu çalışmada plak tespitinin pozisyonlandırılmasının osteosentezin stabilitesinde bir rol oynayıp oynamadığı araştırıldı. Gereç ve yöntemler: Asetabulumun anterior kolon kırığı ve T-tipi kırığının örneklendirilmesi için sonlu elemanlar modeli kullanıldı. Kırık tespiti üç farklı varyasyonda gerçekleştirildi: kraniyal pozisyonlu plak, medial pozisyonlu plak ve iki yöntemin bir kombinasyonu. Kırığı tespit etmek için tüm olgularda plağın iki ucuna 3-3 vidalar yerleştirildi. BULGULAR: Her iki kırıkta kraniyal pozisyonlu veya medial pozisyonlu plak kullanıldığında kırık aralığında neredeyse aynı miktarda kayma saptandı ve iki plak eşzamanlı kullanıldığında kayma miktarı daha az değildi. SONUÇ: Plak tespitinin pozisyonu osteosentezin stabilitesini etkilememekte ve basit kırık paternlerinde iki plak kullanılan tespit tek bir plaktan daha fazla stabilite sağlamamaktadır.
