İlter HELVACI, Mithat TURHAN, Onur KÖPRÜLÜ
Sağlık Bilimlerinde Değer - 2026;16(1):89-97
Amaç: Yapılan araştırmada veri toplama aracı olarak anket kullanılmıştır. Çalışma kapsamında toplam 240 sağlık çalışanı araştırmaya katılmıştır. Bu araştırma, hastane çalışanlarının deneyimlediği iş stresinin işte var olamama (işte bulunmama) ve işten ayrılma niyetleri üzerindeki etkisini ve işe devamsızlığın çalışanların işten ayrılma niyetleri üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Gereç ve Yöntemler: Veriler, sağlık çalışanlarından iş stresi, işte var olamama ve işten ayrılma niyeti ölçekleri kullanılarak elde edilmiş ve verilerdeki gözlenen ve gizli değişkenler arasındaki ilişkileri ölçmek için yapısal eşitlik modellemesi kullanılmıştır. Ölçeklerin güvenirlik analizinde Cronbach alfa, Kaiser -Meyer -Olkin testi ve Bartlett testleri kullanılmıştır. Analiz sürecinde, bağımlı değişkenlerdeki (işten ayrılma niyeti; işte var olamama) bağımsız değişkenle (iş stresi) olan değişimleri açıklamak için regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların 148'i (%61,7) erkek, 191'i evli (%79,6), 137'si doktor (%57), 35'i hemşire (%14,6) ve 68'i (%28,4) sağlık memurudur. Araştırma bulgularına göre, hastane çalışanlarının iş stresi, işte var olamama ve işten ayrılma niyeti üzerinde olumlu bir etkiye sahiptir. Öte yandan, işte var olamamanın, çalışanların işten ayrılma niyeti üzerinde bir etkisi yoktur. Sonuç: Sağlık çalışanları arasında stresi ve işte bulunmayı azaltmada meslektaşları ve yöneticileri desteklemek ve çalışanlar arasında güvene dayalı ilişkiler kurmak büyük önem taşımaktadır.
