Pınar ALTIN-CELIK, Muazzez DERYA-ANDEDEN, Hamiyet ECIROGLU-SARBAN, Hamiyet DONMEZ-ALTUNTAS
Osmangazi Tıp Dergisi - 2026;48(3):501-507
İmmatür granülositler (IG), sistemik inflamasyonda biyobelirteç olarak yaygın şekilde kullanılmaktadır. Diyabetik ketoasidoz (DKA), sistemik inflamasyon ile karakterize bir durumdur. Bu çalışmada, çocuklarda immatür granülosit sayısı (IGC) ve immatür granü losit yüzdesi (IG%) ile DKA şiddeti arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. DKA tanısı alan hastaların verileri değerlendirildi. IGC, Sysmex XN 9000 cihazının lökosit diferansiyel kanalında hesaplandı. IGC, mikrolitre başına mutlak IG sayısı (IGC x10?/µL) olarak ifade edildi ve IG% toplam lökosit sayısına oranla belirlendi. DKA'lı 68 hastanın verileri incelendi. IGC ve IG% değerleri, hafif ve orta DKA'ya kıyasla şiddetli DKA'da anlamlı olarak daha yüksek bulundu (her biri için p=0,000). Şiddet li DKA'da IGC ve IG% prediktif değer gösterdi (sırasıyla p=0,000 ve p=0,001). IG% ve IGC için eğri altında kalan alan (AUC) değerleri sırasıyla 0,869+/-0,048 ve 0,875+/-0,044 olarak bulundu. Başvuru sırasında 16 hastada ek enfeksiyon mevcuttu. Enfeksiyonu olan ve olmayan hastalar arasında IGC ve IG% açısından anlamlı fark saptanmadı. Şiddetli DKA'lı hastalarda, enfeksiyon varlığından bağımsız olarak, periferik kanda granülositoza artmış IGC ve IG% eşlik etmektedir.
