ESRA SARIGEÇİLİ, MELEK SEZGİN, ÜNZÜLE HANBABA, DİDEM DERİCİ YILDIRIM, ÇETİN OKUYAZ
Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2021;24(3):277-283
Amaç: Kalça adduktor kas spastisitesi olan serebral palsili (SP) çocuklarda botulinum toksin-A’nın klinik ve radyolojik etkinliğini araştırmak. SP intrauterin ya da erken infantil dönemde meydana gelen hareket ve postür bozukluğuna yol açan santral sinir sisteminin nonprogressive bir hastalığıdır. Gereç ve Yöntemler: Çalışma retrospektif olarak dizayn edildi. Kalça adduktor kas spastisitesi olması sebebi ile 1 yıl süresince düzenli BoNT-A enjeksiyonu uygulanan hastalar belirlendi. Klinik değerlendirme için, dizler arası mesafe, modifiye Asworth skalası (MAS) ve kaba motor fonksiyon sınıflandırma sistemi (KMFSS) hasta dosyalarından kaydedildi. Radyolojik değerlendirme anterior-posterior pelvis radyografisinde asetabular indeks (AI) ve kollo-diafizer açı (KDA) ölçümü yapılarak belirlendi. Bulgular: Çalışmaya dâhil edilen 20 hastanın ortalama yaşları (erkek: 12, kız: 8) 84, 8±20, 9 aydı (minimum-maksimum: 48-120 ay). 7 hasta diplejik, 7 hasta kuadriplejik ve 6 hasta mix tip SP’idi. Hastaların MAS ve KMFSS skorları ilk enjeksiyondan sonraki 3. ve 12. ayda büyük ölçüde azaldı (sağ p:0, 007 sol p:0, 005 ve p:0, 002 idi). Benzer şekilde, 3. ve 12. ayda dizler arası mesafe de giderek arttı (p<0, 001). Ancak radyolojik değerlendirmede AI ve KDA’da anlamlı düzelme görülmedi (p>0, 05). Sonuç: Bu çalışmada, kalça adduktor kas spastisitesi olan SP’li çocuklarda seri BoNT-A enjeksiyonunun klinik bir düzelme sağladığı ve radyolojik olarak ise progressif kalça dislokasyonunu önlediği gösterilmiştir.
