Pınar Müge SARIKAYA, Ünzile HANBABAb, Mehmet ÇOLAK, Ayça Asena ÖZDEMİR, Abtullah MİLCAN, Melek SEZGİN
Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2026;29(1):43-50
Amaç: Bu çalışmanın amacı, serebral palsili (SP) çocuklarda tenotomi veya ardışık botulinum nörotoksin-A (BoNT-A) enjeksiyonunun kalça adduktör spastisitesi üzerine klinik ve radyolojik etkinliğini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif çalışma, kalça adduktör kaslarına ardışık BoNT-A enjeksiyonu veya tenotomi uygulanan 40 hastayı içermektedir. Klinik değerlendirme için hasta dosyalarından Modifiye Ashworth Skalası (MAS) skorları ve Kaba Motor Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi (KMFSS) seviyeleri kaydedildi. Radyolojik değerlendirmeler, anteroposterior pelvis radyografilerinde migrasyon indeksi (MI) ve baş-şaft açısı (BŞA) ölçülerek gerçekleştirildi. Bulgular: BoNT-A ve tenotomi gruplarındaki hastaların yaş ortalamaları benzerdi (sırasıyla 7,95+/-1,9 ve 8,10+/-2,88 yıl, p>0,05). Her iki grupta 3 ve 12. aylarda MAS skorlarında anlamlı azalma gözlenmesine (p<0,05) rağmen gruplar arasında fark yoktu (p>0,05). Tenotomi grubunda 3 ve 12. aylarda KMFSS sayesinde anlamlı iyileşme gözlenirken (p<0,05), BoNT-A enjeksiyon grubunda iyileşme yoktu (p>0,05). Enjeksiyon sonrasında 3 ve 12. aylarda MI'de azalma tespit edildi, ancak bu anlamlı düzeyde değildi (p>0,05). Tenotomi sonrasında 3 ve 12. aylarda MI'de anlamlı azalma bulundu (p<0,05). Her iki grupta da 3 ve 12. aylarda BŞA'da iyileşme yoktu (p>0,05). Sonuç: Kalça adduktör spastisitesi olan SP'li hastalarda, ardışık BoNT-A enjeksiyonları spastisiteyi iyileştirdi ve MI'nin ilerlemesini önledi. Kalça adduktörlerinin tenotomisi spastisite, KMFSS seviyesi ve MI'de anlamlı iyileşme sağladı, ancak BŞA'da azalmaya neden olmadığını gösterdik.
