MEHMET KARAHAN, DOGAN EMRE SERT, ABDULKADİR YİLMAZ, FATİH YAMAC, SERVET TURGUT, BURCU DEMİRKAN, TEKİN GUNEY, SİMTEN DAGDAS, SİNAN SABİT KOCABEYOGLU, SEREF ALP KUCUKER, MEHMET ALİ OZATİK, ZEKİ CATAV, EROL SENER
Genel Tıp Dergisi - 2022;32(6):719-723
Özet Amaç: Bu çalışmada ortotopik kalp nakli (OHT) yapılan, takip sırasında dekompanze kalp yetmezliğine neden olan akut rejeksiyon ile kliniğimize başvuran ve endomiyokardiyal biyopsi (EMB) yapılamayan hastaların sonuçları değerlendirildi. Yöntemler: Çalışmaya Aralık 1998-Kasım 2021 tarihleri arasında kliniğimizde OHT yapılıp, takip sırasında dekompanze kalp yetmezliğine neden olan akut rejeksiyon ile başvuran ve EMB uygulanamayan, IV pulse steroid + plazmaferez uygulanan 27 hasta dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, tedavi öncesi sol ventrikül fonksiyonları, sağkalım oranları ve mortalite nedenleri analiz edildi. Bulgular: Hastaların 19’u (%70.4) erkekti ve yaş ortalaması 28.7 ± 14.7 (3-54) idi. OHT sonrası genel sağkalım oranları 1., 3. ve 5. yılda sırasıyla %92.6, %77.6 ve %69.4 idi. İzlemde dekompanze kalp yetmezliği ile başvuran ve pulse steroid + plazmaferez uygulanan hastaların plazmaferez sonrası 1., 3. ve 5. yılda sağkalım oranları sırasıyla %70.4, %58.8 ve %53.4 idi. Nakil sonrası median rejeksiyon süresi 19 aydı (0-113 ay). Tedavi öncesi ve sonrası sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonları sırasıyla %25.11±%11.1 ve %52.14±%13.4 idi (p<0.05). Mortalitenin önde gelen nedeni ise sepsise neden olan pnömoni (5/13 hasta) idi. Sonuç: EMB’nin yapılmasının mümkün olmadığı dekompanze kalp yetmezliği olan akut rejeksiyon hastalarında, IV pulse steroid tedavisine ek olarak plazmaferez uygulanması sağkalımı olumlu etkileyebilir.
