KANSER TANISI OLAN GEBELİKLERİN MATERNAL VE PERİNATAL SONUÇLARININ RETROSPEKTİF DEĞERLENDİRİLMESİ

Metehan İMAMOĞLU, Hüseyin EKİCİ, Gökhan ARTAR, Ertan KARAMAN, Murat AKBAŞ, Fırat ÖKMEN

Ege Journal of Medicine - 2026;65(2):214-218

Maryland Üniversitesi Tıp Fakültesi, Baltimore, Maryland-ABD

 

Amaç: Kanser hastalarının üçte biri 45 yaş altındadır. Artan sağkalım ve ileri yaşta gebelik eğilimi, gebelik öncesi kanser tedavisi almış veya gebelik sırasında kanser tanısı alan gebe sayısını artırmaktadır. Gebelikte kanser, yılda yaklaşık 1/1000 görülür. Yönetim, tümör tipi, evre ve gebelik haftasına bağlıdır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2007 -Aralık 2022 arasında Ege Üniversitesi'nde doğumu gerçekleşen, kanser öyküsü olan veya gebelikte kanser tanısı alan hastalar retrospektif incelendi. Son tedavisi üzerinden >=1 yıl geçmiş hastalar "kanser öyküsü olan" olarak kabul edildi. Nüks vakalar hariç tutuldu. Onkolojik ve obstetrik veriler dosya kayıtlarından elde edildi. Bulgular: Toplam 91 gebe incelendi (60'ı kanser öyküsü, 31'i mevcut kanser). Kanser öyküsü grubunda en sık tiroid kanseri, gebelikte tanı alanlarda ise meme kanseri görüldü. Erken doğum oranı sırasıyla %11,6 ve %32; gebelik kaybı oranı %13,2 ve %0 idi. Gebelik sonlandırma oranı %5 (tümünde fetal malformasyon) ve %35 (tedaviye başlama amacıyla) olarak bulundu. Sadece bir maternal mortalite saptandı. Sonuç: Kanser öyküsü olan gebelerde obstetrik sonuçlar, gebelikte kanser tanısı alanlara kıyasla daha olumluydu. Preterm doğum ve terminasyon oranları, tanı gebelikte konduğunda daha yüksekti. Kanser öyküsü veya gebelikte kanser tanısı alan olguların yönetimi bireyselleştirilmelidir. Kanser öyküsü olanlarda obstetrik komplikasyonlar yakından izlenmeli, gebelikte tanı alanlarda ise anne sağlığı önceliklendirilmelidir.