BERAT DERME ŞEYMA KAYALI
Pediatric Practice and Research - 2025;13(2):27-32
Giriş: Düzenli fiziksel aktivite, çocuklarda kardiyovasküler adaptasyonlara yol açar ve bu durum ventriküler repolarizasyonu etkileyerek aritmojenik risk oluşturabilir. Bu çalışma, düzenli spor aktivitesi yapan çocuklarda elektrokardiyografik ventriküler repolarizasyon parametreleri ve kardiyak elektrofizyolojik denge indeksi (iCEB) kullanılarak kardiyak elektrofizyolojik değişiklikleri değerlendirmeyi ve bunları atletik olmayan akranları ile karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Yöntemler: 5–18 yaş arasında toplam 160 sağlıklı çocuk çalışmaya dahil edilmiştir; bunların 79’u sporcu, 81’i ise spor yapmayanlardan oluşmaktadır. Sporcular en az 1 yıldır düzenli olarak haftada üç kez 60 dakikalık organize spor aktivitelerine katılmaktadır. Temel demografik veriler, kan basıncı ve elektrokardiyografik değişkenler (QT, QTc, Tp-e, iCEB ve iCEBc) kaydedilip analiz edilmiştir. Bulgular: Sporcuların %26,4’ünde sinüs bradikardisi gözlenmiştir. Sporcuların kalp hızı, kontrol grubuna göre anlamlı derecede düşük bulunmuştur (p<0,001). Atlet grubunda PR, QRS, QT ve Tp-e interval sürelerinde uzama saptanmıştır (p<0,05). iCEB ve iCEBc değerleri atlet grubunda anlamlı derecede daha düşük olup, elektrofizyolojik dengenin değiştiğini düşündürmektedir. Spor yapmayı engelleyecek patolojik EKG bulgusu tespit edilmemiştir. Sonuç: Atletik çocuklarda fizyolojik adaptasyonlar kardiyak elektrofizyolojide ölçülebilir değişikliklere yol açabilir. Repolarizasyon parametreleri ve iCEB’nin değerlendirilmesi, aritmi riski taşıyan çocukların erken tespitinde yardımcı olabilir ve böylece spor öncesi kardiyovasküler tarama protokollerinin etkinliğini artırabilir.
