KEMAL KORKMAZ, SELÇUK GEDİK, HAYATİ DENİZ
Düzce Tıp Fakültesi Dergisi - 2010;12(2):21-23
Amaç; İnme, kardiyovasküler ölümler için en sık ikinci, nörolojik ölümcül olaylar için de en sık nedendir. Karotis endarterektomi (KEA) ameliyatlarında değişen teknikler, erken ve uzun dönem takiplerde tekrar müdahale ihtiyacını da belirlemektedir. Bu çalışmada derin servikal blokaj ile yapılan KEA ameliyatlarının erken ve orta dönem sonuçları değerlendirildi. Çalışma planı: Çalışmada lokorejyonel anestezi altında longitudinal arteriotomi ile KEA uygulanan 12 hasta (4 kadın, 8 erkek; ort. yaş 67.5; dağılım 52-78) retrospektif olarak incelendi. Hastaların ameliyat öncesi özellikleri ile perioperatif olaylar; birinci hafta, birinci ay, altıncı ay ve 12. ay kontrolleri kaydedildi. Üçüncü ve 6.ay takipleri ile hastalarda rezidüel darlık, yeniden darlık oluşumu, tıkanma ve yalancı anevrizma gibi bulgular araştırıldı. Ortalama izlem süresi 4.3 ay (dağılım 3-12 ay) idi. Bulgular: Hastalarda en sık görülen tablo geçici iskemik atak ve tek taraflı %70‘den fazla darlık idi. 6 hastada (%50) koroner arter hastalığı saptandı; ayrıca, 3 hastada (%25) da periferik arteryel obstrüktif hastalık bulundu. bir hastada (%8.3) şant kullanıldı. Karotis arteri klempleme süresi ortalama 9.4±1.9 dakika idi. Perioperatif olarak bir olguda sol üst ekstremitede geçici güç kaybı görüldü. Hiçbir hastada ölüm görülmedi. İzlem süresi içinde olumsuz nörolojik olay, rezidüel darlık, yeniden darlık oluşumu, tıkanma veya yalancı anevrizma saptanmadı. Sonuç: Karotis endarterektomi, lokorejyonel anestezi eşliğinde kolay, etkili ve çabuk bir tekniktir. Çoğu olguda yeterli cerrahi alan sağlandığı gibi, erken ve orta dönem sonuçlar kabul edilebilir sınırlardadır. Özellikle bilateral ciddi stenozu olan hastalarda kros klemp esnasında serebral perfüzyon takibinde hasta ile konuşarak bilinç ve motor durum takibi açısından lokal anestezinin daha konforlu olduğunu düşünmekteyiz
