DURGARAMANİ SİVADASAN, BİNDU MADAVAN, SHALİNİ DEVİ PENMATSA, SREE TEJASWİ BATHİNİ
Journal of Clinical Practice and Research - 2013;35(1):1-5
Amaç: Bu çalışmada, salımı geciktirmek ve tüberküloz tedavisinde gerekli olan serbest bırakma profiline ulaşmak için, katı lipid rifampisin nanopartikülleri stearik asit kullanarak, emülsiyon çözücü difüzyon yöntem ile hazırlandı. Gereç ve Yöntemler: Polimer DL-laktid/glikolid kopolimeri (PLGA) ve lipid ayrı ayrı organik faz içinde çözüldü. Stearik asit ve rifampisin, kloroform ve metanol karışımı içinde çözüldü. Elde edilen organik solüsyon poli vinil alkol içine döküldü ve homojenize edildi. Organik çözücüler döner flaş buharlaştırıcı ile uzaklaştırıldı. Oluşan SLNs santrifüjleme ile elde edildi ve liyofilize edildi. Bulgular: Hazırlanan on iki formülasyon, %78,79±0,1’luk en yüksek kapsülleme etkinliğinin elde edildiğini gösterdi. in vitro salınım çalışmaları sırasında, inkorpore edilen ilacın serbest bırakılması için bir bariyer oluşturan PVA ile kullanılarak yapıldı. Üç ay boyunca yürütülen çalışmalar, soğutma altında saklanan formülasyonların stabil olduğunu ancak oda sıcaklığında saklanan formülasyonlarda mantar üreme eğilimli olduğunu ortaya koydu. Sonuç: Kontrollü ilaç salım için nihai hedef, ilacın olumsuz yan etkileri en aza indirirken terapötik etkinliğini maksimize etmektir. Bu bağlamda, katı lipid nanopartiküller, hidrofobik Antitüberküloz ilaçlardan rifampisin için yeni ilaç taşıyıcı sistem olabilir.
