Ayşe Rençber KIZILKAYA, Oğuzhan KAYA, Aybüke KARA, Eyyüp ALTINTAŞ, Samet TEKİN
International Dental Research - 2025;15(2):45-52
Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, farklı üretim yöntemleri kullanılarak üst çene kanin dişlerine uygulanan endokron restorasyonların marjinal uyumunu ve kırılma dayanımını karşılaştırmaktır. Metodoloji: Çekilmiş bir üst kanin dişi endokron yerleşimi için hazırlandı. Endokronları oluşturmak için üç yöntem kullanıldı: Essentium Polietereterketon (PEEK) filamenti ile Birleştirilmiş Biriktirme Modelleme (FDM) 3D baskı, CAD/CAM frezeleme ile Juvara PEEK disk ve SLS 3D baskı ile Cr-Co metal (N=10). Ek olarak, bir Asiga 3D yazıcı kullanılarak model reçinesi ile 30 adet özdeş kanin dişi replikası üretildi ve kuron restorasyonları bir rezin siman ile simante edildi. Kırılma dayanımları test edildi ve marjinal uyumlar Geomagic Control X yazılımı kullanılarak değerlendirildi. İstatistiksel analiz yapıldı ve kırılma dayanımı değerlerini değerlendirmek için Weibull analizi kullanıldı. Bulgular: Lazer sinterlenmiş endokronlar, PEEK FDM (735.341 N) ve frezelenmiş PEEK (826.733 N) endokronlara kıyasla daha yüksek kırılma dayanımı (1351 N) sergiledi. En yüksek Weibull modülü frezelenmiş PEEK (3.978) için bulunurken, en düşük Cr-Co lazer sinterlenmiş malzeme (2.912) için bulundu. PEEK FDM grubunun palatal yüzeyinde diğer iki gruba göre marjinal uyumda anlamlı bir fark gözlendi (p=0.048). Ancak meziyal, distal veya bukkal yüzeylerde anlamlı bir fark bulunmadı. Sonuç: Bulgular, FDM ve frezeleme ile üretilen PEEK endokronların, dentin elastisite modülüne daha yakın olan PEEK ile klinik olarak kabul edilebilir kırılma dayanımı ve marjinal uyum sunduğunu göstermektedir. FDM Yazıcı ve frezeleme ile üretilen PEEK endokronların anlamlı derecede yüksek Weibull modülü, daha doğru ağız içi kırılma tahminleri yapmamıza olanak tanır.
