HATİCE ODACI, ÇİĞDEM BERBER ÇELİK
Psychiatry and Behavioral Sciences - 2017;7(4):219-225
Amaç: Bu araştırma kapsamında üniversite öğrencilerinde kendilik algısı ve saldırganlık arasındaki ilişkide yalnızlığın aracı rolü incelenmiştir. Yöntem: Araştırmanın çalışma grubunu, Türkiye’nin kuzeyinde yer alan bir devlet üniversitesinin farklı fakültelerinde öğrenim görmekte olan 215 kız, 209 erkek toplam 424 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Sosyal Karşılaştırma Ölçeği, Saldırganlık Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmanın analizleri için SPSS 23.00 istatistik programından yararlanılmıştır. Bulgular: Bu araştırmada değişkenler arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon katsayısıyla, ilişkideki aracılık etkisi hiyerarşik regresyon analiziyle ve aracılığın anlamlı olup olmadığı ise Sobel testi ile analiz edilmiştir. Araştırma bulguları kendilik algısı ile saldırganlık arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki, kendilik algısı ile yalnızlık arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki ve saldırganlık ile yalnızlık arasında ise pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. Yapılan hiyerarşik regresyon analizi sonucunda ise, kendilik algısının saldırganlığın %1.2’sini açıkladığı, ikinci aşamada ise kendilik algısı ve yalnızlığın saldırganlığın %8.3’ünü açıkladığı görülmüştür. İkinci aşamada kendilik algısının saldırganlık üzerindeki yordayıcı etkisinin tamamen ortadan kalkması ile yalnızlığın bu ilişkiye tam olarak aracılık ettiği ortaya çıkmaktadır. Sonuç: Yalnızlığın aracı rolünün anlamlı düzeyde olup olmadığını belirlemek amacıyla yapılan Sobel testi sonuçları bu aracılık ilişkisinin istatistiksel olarak anlamlı olduğunu göstermektedir.
