Dila POLAT, Alper AKTOSUN, Sina SAYGILI, Tonguç SÜLÜN
Aydın Dental Journal - 2026;12(2):123-131
Amaç: Bu çalışmanın amacı, Kennedy Sınıf III bir modelde konvansiyonel aljinat ölçü yöntemlerinin (prefabrik kaşık ve bireysel kaşık) ve dijital ölçü yönteminin doğruluk ve hassasiyetini karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Referans model, polieter ölçü ve Tip III alçı kullanılarak elde edilmiş ve referans STL verisi oluşturmak amacıyla taranmıştır. Tek hastada ve tekrarlı ölçü alınan bu çalışmada otuz altı ölçü üç gruba ayrılmıştır (n=12): prefabrik kaşık ile aljinat ölçü, bireysel kaşık ile aljinat ölçü ve ağız içi tarayıcı ile dijital ölçü. Test STL verileri referans STL verisi ile çakıştırılmış ve dişsiz bölge, dişler, damak ve tüm ark için RMS sapmaları hesaplanmıştır. Doğruluk, referans modele göre sapma; hassasiyet ise grup içi tekrarlanabilirlik olarak tanımlanmıştır. Veriler Welch ANOVA/Games-Howell veya Kruskal-Wallis/Dunn testleri ile analiz edilmiştir (alpha=0,05). Bulgular: Dişsiz bölgede doğruluk açısından anlamlı fark bulunmamıştır (P=0,077). Dişler (P<0,001), damak (P=0,029) ve tüm ark (P=0,011) için anlamlı farklılıklar saptanmıştır; dijital yöntem dişler ve tüm arkta en yüksek, damakta ise en düşük sapmayı göstermiştir. Hassasiyet açısından dijital yöntem dişsiz bölgede (P=0,004), dişlerde (P<0,001) ve damakta (P=0,046) anlamlı derecede daha düşük sapma göstermiş, tüm arkta ise anlamlı fark bulunmamıştır (P=0,172). Sonuç: Dijital yöntem, dişsiz bölgede konvansiyonel yöntemlerle benzer doğruluk ve çoğu bölgede üstün hassasiyet göstermiştir. Bu bulgular, Kennedy Sınıf III hareketli protez vakalarında dijital ölçülerin kullanılabileceğini desteklemektedir. Ancak dişler bölgesinde ve tüm ark değerlendirmesinde gözlenen daha yüksek sapmalar, tarama ve görüntü birleştirme süreçlerinin genel doğruluğu sınırlayabileceğini düşündürmektedir.
