VİJAYA RAGHAVAN, JANAKİ G, RAMAKRİSHNAN A
Journal of Clinical Practice and Research - 2007;29(3):175-183
Amaç: Sunulan çalışma, ucuz ve toksik olmayan keten tohumu ve sitozan kombinasyonunu kolon spesifik taşıyıcı olarak kullanarak, formülasyonun serbestleme özellikleri üzerine sitozanın etkisini araştırmayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Meselazin tablet özleri nişasta hamurlu ıslak granül olarak hazırlandı ve ağırlıklarına göre 2:3, 3:2 ve 4:1 oranlarında keten tohumu polimeri ve sitozan içeren formülasyonları sıkıştırılarak kaplandı. In vitro serbestleme çalışmalarında bu tabletler kolonik ortamı taklit eden bir sıvıda (Rat çökal içeriğinin ağırlık/hacim olarak %4’ü) ve in vivo deneylerde 6 sağlıklı gönüllüde çalışıldı. Bulgular: Sıkıştırılarak kaplanmış keten tohumu polimeri ve sitozan tabletlerinin 26 saatin sonunda kolon ortamına benzer sıvıda rat çökal içeriğin kolonik bakterileri tarafından parçalandığı bulunması, formülasyonun rat çökal içeriğine duyarlılığına işaret etmektedir. Ağırlık/hacim oranı %4 olan rat çökal içeriği bulunduran fosfat tamponu (pH:6,8) ile yapılan in vitro çalışmalar, 26 saat sonar mesalazinin kümülatif yüzdelerinin 2:3, 3:2, ve 4:1 oranlarında keten tohumu ve sitozan içeren tabletler için sırasıyla 52,16±0,06; 64,10±0,08 ve 98,00±0,19 (ortalama ± standart sapma) olduğunu gösterdi. Altı gönüllüde yapılan in vivo çalışmalar ilaç serbestlenmesinin 5 saatlik ince bağırsak geçiş zamanından hemen sonra başladığını ve ilacın biyoyararlanımının 2:3, 3:2 ve 4:1 oranlarında keten tohumu polimeri ve sitozan içeren tabletler için sırasıyla 196,97±3,02; 245,8±5,10 ve 910,51±9,61 (ortalama ± standart sapma) olduğunu ortaya çıkardı. Yüz on mg sitozan içeren C6 formülasyonu 330 ve 220 mg sitozan içeren C4 ve C5 formülasyonları ile karşılaştırıldığı zaman daha iyi ilaç salımı ve bu nedenle daha yüksek biyoyararlanıma sahip olan elverişli oran olarak bulundu. Sonuç: Çalışmamızın sonuçları 4:1 oranında keten tohumu polimeri ve sitozan içeren sıkıştırılarak kaplanmış tabletlerin daha iyi çözünme profiline, daha yüksek biyoyararlanıma ve bu nedenle kolona hedeflenen ilaçlar için potansiyel bir taşıyıcı olma özelliğine sahip olduğunu göstermektedir.
