BARIŞ KURU, MUSTAFA SEVER, ERSİN AKSAY, TARIK DOĞAN, NECMİYE YALÇIN, EZGİ ŞEKER EREN, FÜSUN ÜSTÜNER
Turkish Journal of Emergency Medicine - 2014;14(2):47-52
Giriş ve amaç: Diyabetik keto asidoz tanısında idrar ketonu (asetoasetat) yerine kan ketonu (beta-hidroksibütirat) ölçümü önerilmektedir. İdrar ketonu bakılması zahmetli, zaman alıcı ve yanlış yorumlara yol açabilen bir testtir. Acil servislerde kan ketonu ile ilgili yapılan çalışmalar sınırlıdır. Amacımız serum glikoz düzeyi ≥150 mg/dl tespit edilen hastalarda idrar ketonu ile kapiller kanda keton varlığını karşılaştırmaktır. Gereç ve yöntem: Prosepektif kesitsel çalışmada, acil serviste serum glikoz düzeyi 150 mg/dL ve üzerinde olan hastaların parmak ucu kan beta-hidroksibütirat, venöz kan gazı ve idrar ketonu ölçümü yapıldı. Bulgular: Çalışmaya 265 hasta dâhil edildi. Hastaların yaş ortalaması 62,4± 14,9 yıl, %65,7’si kadındı. İdrar ketonu negatif olan 221 hastanın 29’unda (%13,1) parmak ucundan kan ketonu pozitif olarak saptandı. Bu hastaların 3’ü ağır, 6’sı orta düzeyli, 20’si hafif düzeyli ketonemikti. Olguların kapiller kan keton düzeyleri ortalaması 0,524±0,9 mmol/L (min.: 0 mmol/L, max.: 6,7 mmol/L) tespit edildi. Sonuç: Acil servise başvuran ve kan glikoz değeri 150 mg/dL üzerindeki hastalar içinde, idrar keton ölçümü yerine kapiller kan keton ölçümünün kullanılması hastaların yönetiminde önemli değişikliğe yol açabilir.
