N. Linda FRAIM
Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi - 2026;8(2):217-223
Bu keşif niteliğindeki vaka çalışması, 1960 -1974 Kıbrıs çatışması sırasında hayatta kalan Türk Kıbrıslı kadınların dayanıklılık inşa etme stratejilerini kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Zorla yerinden edilme ve sosyo -politik kargaşa ortamında, çalışmada 75 ila 90 yaş aralığındaki beş katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu anlatılar, kadınların çatışmanın getirdiği zorluklarla nasıl başa çıktıklarına dair önemli bilgiler sunarak, yaşadıkları travmaya karşı geliştirdikleri başa çıkma stratejilerini gözler önüne sermektedir. Bulgular, psikolojik dayanıklılık, uyum stratejileri, cinsiyet rollerinin dönüşümü, nesiller arası algılar ve genç nesillere yönelik öneriler olmak üzere beş ana tema ortaya koymaktadır. Katılımcılar, zorluklar sırasında dayanıklılığı artırmada umut sürdürmenin ve toplumsal desteğin kritik önemi üzerinde durarak, topluluk bağlarının hayatta kalmalarında oynadığı temel rolü vurgulamışlardır. Sosyal sermaye ve ekonomik katılım, uyum sağlamada belirleyici faktörler olarak öne çıkmakta ve kadınların geleneksel cinsiyet rollerinin nasıl değiştiğini göstermektedir. Ayrıca, katılımcılar genç nesillerde dayanıklılık ve öz yeterlilik konusundaki algılanan eksikliklerden endişe duymakta ve bu sorunları aşırı koruyucu ebeveynlik uygulamalarına atfetmektedir. Öneriler, çağdaş bağlamlarda dayanıklılık için öz yeterlilik, sorumluluk ve güçlü aile değerlerinin gerekliliğini vurgulamaktadır. Bu çalışma, nesiller arası travma anlatılarının korunmasının, çağdaş dayanıklılık inşası için hayati kaynaklar olduğuna dikkat çekmekte ve tarihsel travma ile günümüzdeki başa çıkma stratejileri arasındaki karmaşık etkileşimi aydınlatmaktadır. Gelecek araştırmalar, bu konudaki anlayışimizi derinleştirmek ve farklı kültürel bağlamlarda zorluklara yönelik adaptif yanıtları incelemek amacıyla nesiller arası aktarım mekanizmalarını ele almalıdır.
