KİENBÖCK HASTALIĞINDA RADİAL KISALTMANIN YERİ

TAŞKIN ALTAY, MURAT BAŞ, LEVENT KARAPINAR, HASAN ÖZTÜRK, MEHMET RIFKI US

Joint Diseases and Related Surgery - 2002;13(1):15-22

Sosyal Sigortalar Kurumu Tepecik Eğitim Hastanesi 1. Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği

 

Giriş: Çalışmamızda Kienböck hastalığı nedeniyle radial kısaltma uygulamalarımızı retrospektif olarak değerlendirdik. Hastalar ve Yöntem: Şubat 1994-Ocak 1998 tarihleri arasında, kliniğimizde, Kienböck hastalığı nedeniyle16 hastaya radial kısaltma uygulandı. Olguların 9'u erkek, 7'si kadın olup yaş ortalaması 30.2 idi. Lichtman sınıflamasına göre 4 olgu evre 2, 6 olgu evre 3A, 5 olgu evre 3B ve 1 olgu evre 4 olarak sınıflandırıldı. El bileğindeki ağrı durumu, kavrama gücü ve fonksiyonel el bileği hareket açıklığı; radyografik olarak preoperatif ve postoperatif karpal yükseklik oranı, ulnar varyans ölçümü, stahl indeksi, radial inklinasyon açısı, lunat fossa inklinasyon açısı değerlendirildi. Sonuçlar: Nakamura el bileği skorlama sistemine göre sonuçlarımızı değerlendirdik. Buna göre %6.25 mükemmel, %68.75 iyi, %18.75 orta ve %6.25 kötü sonuç elde edildi. Olguların ağrılarında azalma, kavrama gücünde ve el bileği hareket genişliğinde belirgin artış tespit edildi. Tartışma: Kienböck hastalığının tedavisinde özellikle evre 2,3A ve hatta 3B hastalarda eklem dışı bir girişim olan radial kısaltmanın ilk akla gelecek seçeneklerden biri olduğu görüşündeyiz.