KADİR GULNAHAR, MUHAMMET OKKAN, NESLİHAN BUYUKMURAT, EMRE KARADENİZ
İstanbul Kuzey Klinikleri Dergisi - 2025;12(4):490-495
Amaç: Bu çalışmanın amacı tek taraflı midshaft klavikula kırığı sonrası nonoperatif tedavi edilen hastalarda kostoklavikular bölgedeki alan ve hacim değişikliklerini etkilenmemiş taraf ile radyolojik olarak karşılaştırmak ve fonksiyonel sonuçları değerlendirmektir. YÖNTEMLER: Bu çalışmaya 2017-2018 yılları arasında başvuran ve konservatif yöntemlerle kaynama sağlanan midshaft klavikula kırığı olan 16 hasta (14 erkek, 2 kadın) dahil edildi. Kaynama sonrası kostoklaviküler bölgeyi de içeren omuz manyetik rezonans görüntülemesi (MRG) yapıldı. Hastaların kırık olan ve olmayan kostoklaviküler bölgelerinin alan ve hacim hesaplamaları uzman bir radyolog rehberliğinde standart MR kesitlerinde yapıldı. Fonksiyonel değerlendirme için Kol, Omuz ve El Engelleri Kısa Versiyonu (QDASH) skoru kullanıldı. Son takip ziyaretinde etkilenen ve etkilenmeyen taraflarda hareket açıklığı ölçüldü. BULGULAR: Hastaların ortalama yaşı 30.4 ± 20.8 yıl (5-69) ve ortalama takip süresi 8.3 ± 1.3 (6-10) aydı. Ortalama kısalma 14.3 mm ± 8.2 (3-29) idi. Kostoklaviküler bölgenin alan ölçümleri aksiller kesitte 3 seviyeye ayrıldı: akromiyoklaviküler eklem, klavikulanın orta 1/3’ü ve sternoklaviküler eklem seviyesi. Ortanca alan ölçümleri etkilenmemiş tarafta sırasıyla 1115 (364-3675) mm2, 1495 (365-4199) mm2 ve 1201 (197-3812) mm2 ve kırık tarafta 895.5 (351-3670) mm2, 1098.5 (340-3191) mm2 ve 1037.5 (166-3237) mm2 idi (p=0.905, p=0.491, p=0.888). Hacim ölçümlerinde, etkilenmemiş tarafın ve kırık tarafın medyan hacimleri sırasıyla 34.3 (10.7-69.7) mm3 ve 28.9 (8.1-60.9) mm3 idi (p=0.268). Alan ve hacim ölçümlerinin istatistiksel analizinde anlamlı bir fark bulunmadı. Takip süresinin sonunda hastaların QDASH skoru ve fonksiyonel sonuçları iyiydi. SONUÇ: Midshaft klavikula kırıklarının konservatif tedavisi kostoklaviküler bölgede anlamlı alan ve hacim değişikliklerine neden olmamıştır. Kırık bölgesinde teorik olarak beklenen alan ve hacim azalmasının klinik olarak gösterilememesi, insan vücudunun iyileşme sürecine başka biyomekanik faktörlerin dahil olduğunu düşündürmektedir. (NCI-2024-3-13)
