Ayşegül YILDIZ, Elif Birce SOMUNCUOĞLU, Ali Tayyip KOÇAK
Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi - 2026;13(2):243-251
Amaç: Bu çalışma, Türkiye'de aktif olarak çalışan klinik hemşirelerinin manevi bakım yeterlilik düzeylerini ve iş doyumu düzeylerini belirlemek; ayrıca manevi bakım yeterliliğinin iş doyumunu yordayıcı etkisini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Tanımlayıcı-kesitsel tasarımda yürütülen araştırmaya Temmuz-Ekim 2025 arasında çevrim içi yöntemle ulaşılan 495 hemşire dahil edilmiştir. Veriler Tanıtıcı Bilgi Formu, Manevi Bakım Yeterlilik Ölçeği (MBYÖ) ve Klinik Hemşireler İçin İş Doyum Ölçeği (KH-İDÖ) ile toplanmıştır. Bulgular: Hemşirelerin MBYÖ medyanı 103 (IQR=20,71), KH-İDÖ medyanı 122 (IQR=23,46) bulunmuştur. MBYÖ puanları cinsiyet, eğitim düzeyi, hemşirelik yapmaktan memnuniyet ve klinikten memnuniyete göre anlamlı farklılık göstermiştir (p<0,001). KH-İDÖ puanları ise cinsiyet, eğitim düzeyi, kurum türü, çalışma şekli, hemşirelik yapmaktan memnuniyet ve klinikten memnuniyete göre anlamlı farklılık göstermiştir (p<0,01). Regresyon analizinde kontrol değişkenleri iş doyumundaki varyansın %23,3'ünü açıklamış (R²=0,233); MBYÖ eklendiğinde modelin açıklayıcılığı anlamlı şekilde artmış (R²=0,813; DeltaR²=0,580; p<0,001) ve manevi bakım yeterliliğinin iş doyumunu güçlü ve pozitif yönde yordadığı belirlenmiştir (beta=0,80; p<0,001). Sonuç: Manevi bakım yeterliliği, klinik hemşirelerinin iş doyumunun güçlü bir yordayıcısıdır. Manevi bakım yeterliliği, modelde yer alan demografik ve mesleki özelliklerin ötesinde, iş memnuniyetindeki varyansın önemli bir bölümünü açıklamaktadır. Bulgular, hemşirelerin mesleki gelişimini ve iş memnuniyetini ele alan girişimlerde manevi bakım yeterliliğinin dikkate alınmasını desteklemektedir.
