Büşra Durak, Ayşe Erdoğan Kaya
Hamidiye Medical Journal - 2025;6(4):247-253
Amaç: Tütün kullanımı, dünya genelinde önlenebilir ölümlerin önde gelen nedenlerinden biri olmaya devam etmektedir. Sağlık profesyonellerinin tütün kontrolünde rol model olmaları beklenmesine rağmen, önceki çalışmalar hekimler arasındaki sigara içme prevalansı konusunda çelişkili bulgular bildirmiştir. Gereç ve Yöntemler: Bu tanımlayıcı kesitsel çalışma, Temmuz 2024 ile Mayıs 2025 tarihleri arasında Türkiye'de aktif olarak çalışan gönüllü göğüs hastalıkları uzmanları arasında yürütülmüştür. Veriler; sosyodemografik özellikler, sigara içme durumu ve Fagerström Nikotin Bağımlılık Testi (FNBT) içeren çevrimiçi bir anket aracılığıyla toplanmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan 156 hekimin 24'ü (%15,4) aktif içici, 18'i (%11,5) eski içici, 114'ü (%73,1) ise hiç içmemişti. Aktif içicilerde ortalama FNBT puanı 2,8+/-2,8 idi ve %62,5'i düşük nikotin bağımlılığı düzeyine sahipti. Çok değişkenli analizde, ailesinde sigara içen birey bulunması [olasılık oranı (OR)=3,737; güven aralığı (GA)=1,334-10,469; p=0,012] ve bekar olmak (OR=3,120; GA=1,194-8,156; p=0,020) sigara içme davranışıyla anlamlı şekilde ilişkiliydi. Yaş, cinsiyet ve mesleki deneyim süresi ile anlamlı bir ilişki saptanmadı. Sonuç: Türkiye'deki göğüs hastalıkları uzmanları arasında sigara içme sıklığı, genel nüfusa ve diğer hekim gruplarına göre daha düşüktür. Bu durum, tütün kaynaklı sağlık risklerine dair mesleki farkındalıklarının daha yüksek olmasına bağlanabilir. Ancak ailede sigara içme davranışı ve medeni durum gibi etkenlerin rolü, sağlık çalışanlarına yönelik sigara bırakma müdahalelerinde hem bireysel hem çevresel faktörlerin dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.
