Emine ŞENYUVA, Nil KÜÇÜK YÜCEYURT, Sevim ULUPINAR, Gönül BODUR, Gülçin BOZKURT, Hülya KAYA
Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi - 2026;8(1):121-130
Amaç: Bu çalışma, klinikte hemşirelik öğrencilerine rehberlik eden hemşirelerin klinik rehberlik uygulamasına ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Gereç ve Yöntem: Nicel ve nitel araştırma tasarımındadır. Çalışmanın örneklemini 80 klinik rehber hemşire oluşturmuştur. Odak grup görüşmesi 16 klinik rehber hemşire ile gerçekleştirilmiştir. Veriler Bilgi Formu ve Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu kullanılarak toplanmıştır. Nicel veri analizinde, frekans/yüzde değerleri, aritmetik ortalamalar ve standart sapma değerleri hesaplanmıştır. Nitel veri analizinde, içerik analizi yapılmıştır. Bulgular: Katılımcıların çoğu klinik rehber hemşirelik ile ilgili bir eğitim programına katılmadıklarını ancak öncelikle klinik rehberlik süreci, öğrencinin gelişimi ve iletişim konusunda eğitim almak istediklerini belirtmişlerdir. Odak grup görüşmesinde, klinik rehberlik sonucunda öğrencilerin mesleki gelişim ve motivasyonlarının arttığı, iş hayatına ve ekip çalışmasına uyumlarının kolaylaştığı, ayrıca klinik rehber hemşirenin iş yükünün azaldığı vurgulanmıştır. Sonuç: Klinik rehber hemşirelere, klinik eğitimin yönetimine öğrencilerin aktif katılımını sağlamak amacıyla; eğitimcinin uzman klinik ortamındaki rolünü destekleyen eğitim programları ve danışmanlık uygulamalarının sunulması önerilmektedir.
