KLİNİK STRES HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN PEDİATRİ HEMŞİRELİĞİ YETERLİLİĞİNİ BASTIRIR MI? STRESÖR ALGILARININ İNCELENMESİ

Yeliz TAŞDELEN, İrem YİRMİBEŞ, Senanur GÖKMEN, Ayşenur ÖZBAY

Balıkesir Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;15(3):643-651

Karabük University, Faculty of Health Sciences, Department of Pediatric Nursing, Karabük, Türkiye

 

Amaç: Bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinin pediatri hemşireliği yeterlilik ve klinik stres düzeylerini belirlemek, bu düzeyleri etkileyen demografik ve klinik değişkenleri saptamak ve klinik stresörlerin pediatri hemşireliği yeterliliği üzerindeki yordayıcı rolünü incelemek amacıyla gerçekleştirildi. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan bu çalışma, 3. ve 4. sınıfa devam eden 239 hemşirelik öğrencisi ile yürütülmüştür. Araştırmanın verileri; Sosyodemografik Veri Toplama Formu, Hemşirelik Öğrencilerinin Klinik Stresör Algıları Ölçeği ve Hemşirelik Öğrencileri İçin Pediatri Hemşireliği Yeterlilik Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Pediatri hemşireliği yeterliliği ile klinik stresörler arasında negatif yönde orta düzeyde bir korelasyon saptanmıştır. Sınıf düzeyi, cinsiyet, genel not ortalaması, pediatri alanında çalışma isteği, uygunsuz klinik durumlar, uygunsuz eğitici davranışları ve eğiticinin öğretim tutumu pediatri hemşireliği yeterliliğinin anlamlı yordayıcıları olarak belirlenmiştir. Sonuç: Hemşirelik öğrencilerinin klinik stres düzeyleri arttıkça pediatri hemşireliği yeterliliklerinin azaldığı saptanmıştır. Öğrenci yeterliliğini desteklemek amacıyla klinik öğrenme ortamının niteliğinin artırılması ve eğitici-öğrenci etkileşimlerinin geliştirilmesi önerilmektedir.