KOLONİZASYONUN ÖTESİNDE: KRİTİK HASTALARDA VANKOMİSİNE DİRENÇLİ ENTEROKOK ENFEKSİYONLARI İÇİN RİSK SINIFLANDIRMASI

Mehmet ERİNMEZ, Şerife İNCE, Zelal ÇETİNKAYA, Ali Muhittin TAŞDOĞAN

Acta Medica Nicomedia - 2026;9(1):1-7

Gaziantep Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı, Gaziantep, Türkiye

 

Amaç: Yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) saptanan rektal vankomisine dirençli enterokok (VRE) kolonizasyonunu izleyen kültürle ve klinik olarak doğrulanmış VRE enfeksiyonlarının sıklığını ve ilişkili faktörleri değerlendirmek. Yöntem: Bu retrospektif kohort çalışmasına, 2016-2025 yılları arasında YBÜ'de alınan rektal tarama kültüründe VRE saptanan >=17 yaş hastalar dahil edildi. Birincil sonlanım, indeks kültürden sonraki 30 gün içinde gelişen VRE enfeksiyonuydu. Enfeksiyon; klinik örnekte VRE üremesi, uyumlu klinik bulgular ve tedavi kararıyla doğrulandı. YBÜ sonrası hastane izleminde tanı alan enfeksiyonlar da dahil edildi. İlişkili faktörler çok değişkenli lojistik regresyonla değerlendirildi. Bulgular: Toplam 2.648 tekil YBÜ hastasının 1.887'sinde (%71,3) rektal sürüntü taraması uygulanmıştı; bunların 400'ünde VRE saptandı ve >=17 yaş ölçütünü karşılayan 396 hasta analiz edildi. VRE kolonizasyonu sonrası ilk 30 günde 58/396 hastada (%14,6) kültürle doğrulanmış VRE enfeksiyonu, 27/396 hastada (%6,8) VRE kan dolaşımı enfeksiyonu saptandı. VRE enfeksiyonu gelişimine kadar medyan süre 4 gündü (ÇAA: 1-10). Tüm kohort modelinde yaş (10 yıl başına aOR: 1,19; %95 GA: 1,00-1,41), önceki karbapenem kullanımı (aOR: 2,23; %95 GA: 1,18-4,21) ve hemoglobinde her 1 g/dL düşüş (aOR: 1,22; %95 GA: 1,03-1,45) VRE enfeksiyonuyla ilişkiliydi. SOFA eklenen modelde hemoglobinde her 1 g/dL düşüş (aOR: 1,26) ve SOFA (puan başına aOR: 1,13) enfeksiyon gelişimi ile ilişkiliydi. Sonuç: YBÜ'de rektal VRE kolonizasyonu saptanan hastaların %14,6'sında 30 gün içinde kültürle doğrulanmış VRE enfeksiyonu gelişti. Bu gözlemsel bulgular kolonizasyonun tedavisini desteklemez. Ancak kritik hastalarda kolonizasyon sonrası enfeksiyon riski azımsanmamalıdır. Enfeksiyona özgü risk faktörlerinin ve rutin rektal taramanın hasta izlemindeki yerinin ileri çalışmalarla değerlendirilmesi gerekir.