SENGÜL ÜÇER , NURCAN BAYKAM
Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi - 2024;57(3):99-104
Amaç: Antimikrobiyal direnç tehdidi, komplike intraabdominal enfeksiyonların(cIAI) tedavisindeki en büyük zorluklardan biridir.Bu çalışmada komplike intraabdominal enfeksiyonların klinik ve mikrobiyolojik özelliklerin, etkenlerin direnç profillerinin tanımlanması, direnç ve mortalite ile ilişkili risk faktörlerinin belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Komplike intraabdominal enfeksiyon tanısıyla takip edilen, perkutan drenaj ya da açık cerrahi ile alınan mikrobiyolojik kültürleri pozitif olan 79 hasta dökümente edildi. Bulgular: Hastaların %79,7’si sağlık hizmeti ilşkili intraabdominal enfeksiyon ve geri kalan %20,3’ü toplumda edinilmiş intraabdominal enfeksiyon olarak sınıflandırıldı. 143 mikroorganizma izole edildi. En sık izole edilen mikroorganizma E.coli (34.9%), sonrasında Enterococcus spp.(17.4%) olduğu görüldü. Enterobacteriaceae (n:96) türleri içerisinde %53.6 ESBL pozitif ve %36.8 çoklu ilaca dirençli (MDR) bakteri olarak saptandı. Mortalite oranı %22.8’di.Tek değişkenli analizlere göre iki cerrahi girişim arasında geniş spektrumlu antibiyotiklerin kullanımı ESBL varlığı için risk faktörüydü. Verilerin çok değişkenli analizlerine göre ise MDR bakteri izolasyonu, etkenin Enterococcus spp. olması ve kronik obstrüktif akciğer hastalığı varlığı istatistiksel olarak anlamlı mortalite belirleyicisiydi. Tartışma: Bu veriler bölgesel toplumsal ve nozokomiyal direnç paternlerinin, ampirik antibiyotik tedavisini yönlendirmesi gerektiğine işaret etmektedir. Sonuç: Yeterli verinin sağlanabilmesi için toplum kökenli ya da sağlık hizmeti ilişkili intraabdominal enfeksiyonlarda kültür alınmalıdır.ESBL pozitif ve MDR bakteri sıklığındaki artış nedeniyle, toplumda ve hastanede epidemiyolojik verilerin bilinmesi başlangıç ampirik antibiyotik tedavisinin seçiminde önemlidir.
