KEMAL AYENGİN, VELİ AVCI
Genel Tıp Dergisi - 2020;30(2):82-86
Amaç: Konjenital Morgagni hernisi diafragma hernilerinin %3-5’ini meydana getirir. Yenidoğan döneminde nadir görüldüğü için bu konuda veriler de kısıtlıdır. Bu çalışmada yenidoğan döneminde tanı alıp, cerrahi işlemi gerçekleştirilen Konjenital Morgagni Hernisi vakalarımızla ilgili deneyimlerimizi literatür eşliğinde sunmayı hedefledik. Gereç ve Yöntem: 2008-2017 yılları arasında yenidoğan döneminde Konjenital Morgagni Hernisi nedeni ile tedavi edilen hastalar; demografik bilgileri, semptom ve bulgular, tanı yöntemleri, eşlik eden ek konjenital anomaliler, cerrahi bulguları, komplikasyonlar, hastanede yatış süresi ve morbidite-mortalite açısından geriye dönük olarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 9’u erkek, 5’i kız 14 hasta dahil edildi. Ortalama doğum ağırlığı 2460±820 gram bulundu. Solunum sıkıntısı (%43) en sık gözlemlenen semptomdu. Tanıda en sık (%64) direkt grafiler kullanırken, beş hastanın tanısı intrauterin dönemde konuldu. Hastalara ortalama 5, 3 günlük iken cerrahi işlem gerçekleştirildi. Yara yeri enfeksiyonu cerrahi sonrası en sık gelişen komplikasyondu. Hastalığa eşlik eden en sık konjenital anomali Down sendromu (%21) idi. Hastanede ortalama yatış süresi 13±4 gün bulundu. İki hasta kardiyopulmoner yetmezlik nedeni ile kaybedildi. Sonuç: Çalışmamızda Konjenital Morgagni Hernisi tanılı hastaların çoğunun solunum sıkıntısı çektiğini, en sık eşlik eden ek konjenital anomalinin Down sendromu olduğunu, intaruterin dönemde tanının tedavi süreci açısından önemli rol aldığını ve cerrahi sonuçların yüz güldürücü olduğunu gözlemledik.
