Alemiddin ÖZDEMİR, Özge AYDIN, Sergen SİVUK, Abdullah Baybars ÖKTEM, Ahmet Melih ERDOĞAN, Ulaş YÜKSEL, Mustafa ÖĞDEN, Bülent BAKAR
Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi - 2025;27(3):289-300
Amaç: Bu çalışmada torakolomber ortez ile tedavi edilen üst lomber vertebra kırığı olan hastalarda fonksiyonel iyileşmenin ve bu takip sonunda omurgada gelişebilecek olası instabilitenin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Konservatif olarak tedavi edilen L1 veya L2 vertebra kırığı olan hastalar çalışmaya dahil edildi. İlk ve konservatif tedavi sonrası çekilen bilgisayarlı tomografi görüntülerinde T12-L5 Cobb açısı, T12 ve S1 eğim açıları, disk yükseklikleri, L1-L5 omurga yüksekliği, kırık vertebra kifoz açısı, kırık vertebranın Hounsfield Ünitesi değeri ve kırık vertebranın üstündeki ve altındaki vertebra yüksekliği ölçüldü. Takip sonunda "Karnofsky Performance Scale (KPS)" skorları kaydedildi. Bulgular: Başlangıçta ölçülen T12-L5 Cobb açısı, kırık vertebra yüksekliği ve kırık vertebra çökme oranı takipte elde edilen değerlerden farklıydı. Kadın hastalarda kırık vertebranın başlangıç yüksekliği ve kırık seviyesindeki sagital spinal kanal çapının takip değerlerinden farklıydı. Ayrıca, erkek hastalarda ölçülen kırık vertebradaki başlangıç Hounsfield Ünitesi değerleri ve bu vertebranın yüksekliği takip değerlerinden farklıydı. Sonuç: Çökme oranı %20'den az olan hastalarda konservatif tedavi T12-L5 Cobb açısını ve kırık vertebranın yüksekliğini koruyamadı; ancak kırık vertebranın kifoz açısında ve çökme oranında artışı ve T12-L5 vertebral kolonun yüksekliğinde azalmayı önleyebildiği görüldü. Ayrıca, bu hastalarda KPS skorlarının 90 (70-100) olması bu hastaların bu tedaviden faydalanabildiğini düşündürdü.
