Emel ARSLAN SARIMEHMETOĞLU, Elife BARMAK
Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi - 2026;14(1):51-58
Amaç: Konuşma sesi bozukluğu olan çocukların tipik gelişim gösteren akranları ile karşılaştırarak, mizaç özelliklerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Betimsel tarama yöntemi kullanılmıştır. Çalışmaya 4 -8 yaşları arasında, konuşma sesi bozukluğu olan (n = 40 ) ve tipik dil gelişimine sahip (n = 45) çocuğun ebeveyni olmak üzere toplam 85 katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcılara demografik bilgi formu ve çocukların mizaç özelliklerini belirlemek için 'Çocuklar için Mizaç Ölçeği (ÇMÖ)' uygulanmıştır. ÇMÖ'de yedi alt boyut bulunmaktadır. Bunlar; Aktivite Düzeyi, Yakınlık -Uyum, Duyusal Hassasiyet, Tepkisellik Durum, Dikkat -Sebat, Ritmiklik ve Duygusal Duyarlılıktır. Sonuçlar: Konuşma sesi bozukluğu olan çocukların, tipik gelişim gösteren akranları ile karşılaştırmasında mizaç ölçeği alt boyutları yakınlık -uyum (U = 627,000, p = 0,117) ve dikkat -sebat (U = 612,000, p = 0,010) bölümleri ile toplam sonuç puan ortalamaları (U = 653,000, p = 0,030) açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p <= 0,05). Gruplar arasında diğer alt boyutlar açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p > 0,05). Tartışma : KSB olan çocuklar yakınlık ve uyum, dikkat ve sebat gibi mizaç özelliklerinde akranlarına göre daha zayıf performans göstermişlerdir. Bu bulgular doğrultusunda, çocukların değerlendirme ve terapi süreçlerinde bireysel farklılıklarının dikkate alınması önerilmektedir. Bireyi temel alan uygun rehabilitasyon planları için araştırma bulgularının yol gösterici olacağı düşünülmektedir.
