ÖZHAN GÖLDELİ, ÖNDER KIRIMLI, ÖZGÜR ASLAN, ÖZER BADAK, SEMA GÜNERİ
Developments and Experiments in Health and Medicine - 2000;14(2):155-160
Bu çalışmada tek damar hastalığı nedeniyle koroner stent implantasyonu yapılan hastaların işlem öncesi ve sonrası EKG'leri değerlendirildi. Derivasyonlar arasındaki QT intervali farklılıkları olarak tanımlanan QT dispersiyonunun (QTd) ventriküler repolarizasyondaki bölgesel değişiklikleri yansıttığı ve indirekt olarak aritminin belirleyicisi olduğuna inanılmaktadır. Stent implantasyonu sonrası restenozun belirlenmesinde non-invaziv olarak kullanılabilen, güvenilir bir belirleyici yoktur. Koroner stent uygulanan hastalarda koroner revaskülarizasyonun QTd üzerine etkisi değerlendirilmemiştir. Bu çalışmanın amacı koroner stent uygulaması sonrası restenozun tespit edilmesinde QTd'nin rolünün araştırılmasıydı. Restenoz olan (n=21) ve olmayan (n=27) toplam 48 hastada (33'ü erkek, ortalama yaş 58±10 yıl) işlem öncesi ve uzun dönem takiple (ortalama 6.8-3.2 ay) 12 derivasyon yüzey EKG ile QTd değerlendirildi. Takip döneminin sonunda her hastaya koroner anjiografik tetkik yapıldı. Oniki derivasyonlu EKG'de maksimum ile minimum QT intervali arasındaki fark olarak değerlendirilen QTd ve düzeltilmiş QTd (QTcd) istirahatte değerlendirildi. Restenoz saptanmayan 27 hastada QTd ve QTcd değerleri uzun dönem takipte sırasıyla 58±14.4 ms ve 62.8x20.4 ms'den 26.3±9.2 ms ve 29.6±10.6 ms'ye indi (p<0.001, sırasıyla). Buna karşılık restenoz saptanan 21 hastanın uzun dönem takipte QTd ve QTcd değerleri hala yüksekti (51.2±11.4 ve 54.2±15.1); işlem öncesi (50.0±10.1 ve 60.2±14.0) ve uzun dönem değerleri arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Sonuç olarak, koroner stent implantasyonu sonrası artmış QT interval dispersiyonunun restenozun belirlenmesinde ucuz ve basit bir belirleyici olabileceği düşünüldü.
