Nadiye BARIŞ EREN
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;30():750-767
Amaç: Bu çalışma, kronik hastalığı olan bireylerde hemşirelere güven ile ilaç uyumu arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu kesitsel ve ilişkisel araştırma, Ocak -Nisan 2025 tarihleri arasında bir devlet hastanesinin dahiliye polikliniğine başvuran 358 bireyin katılımıyla yürütülmüştür. Veriler; Kişisel Bilgi Formu, Hemşirelere Güven Ölçeği ve Modifiye Morisky İlaç Uyum Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler ile birlikte Mann -Whitney U testi, Kruskal -Wallis testi ve Spearman korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Bulgular: Hemşirelere Güven Ölçeği puan ortalaması 27,03+/-4,29, Modifiye Morisky İlaç Uyum Ölçeği puan ortalaması 4,46+/-1,53 olarak bulunmuştur. Hemşirelere güvenin; kronik hastalık süresi, ekonomik durum, sağlık hizmetine ulaşım, sağlık algısı, çevrede aynı hastalığa sahip birey varlığı ve doktora gitme sıklığına göre anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir (p<0,05). İlaç uyumunun ise aile tipi, hastalıkla ilgili bilgi varlığı ve doktora gitme sıklığına göre anlamlı düzeyde farklılık olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Hemşirelere güven ile ilaç uyumu arasında pozitif yönde ve istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=0,216, p<0,001). Sonuç: Çalışma bulguları, kronik hastalığı olan bireylerde hemşirelere duyulan güven ile ilaç uyumu arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Hemşire -hasta arasındaki güven ilişkisinin güçlendirilmesi, tedavi uyumunun artırılmasına ve sağlık sonuçlarının iyileştirilmesine katkı sağlayabilir.
