GİZEM ÇAKIR, NAİME ALTAY
Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi - 2025;8(1):184-195
Amaç: Araştırma Türkiye’de kronik hastalığı olan ilkokul çocuklarının ebeveynlerine ve öğretmenlerine göre okuldaki gereksinimlerinin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Tanımlayıcı bir araştırmadır. Araştırma, Ankara’da bulunan 10 okulda, 02.05.2018-06.06.2018 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini 69 ebeveyn ve 69 öğretmen oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında, ’Ebeveyn ve Çocuk Tanımlayıcı Bilgiler Formu’, ’Öğretmen Tanımlayıcı Bilgiler Formu’, ’Kronik Hastalığı Olan İlkokul Çocuklarının Okuldaki Gereksinimlerini Belirleme Formu’ ve ’Okul Tanımlayıcı Bilgiler Formu’ kullanılmıştır. Bulgular: Kronik hastalık tanısıyla izlenen çocukların ortalama tedavi süresi (yıl) 4.63 ± 2.84’tür. Ebeveynlerin %50,7’si ve öğretmenlerin %75,4’ü çocuğun kronik hastalığını okulda yönetmek için kendilerini yeterli hissetmediklerini belirtmiştir. Ebeveynler okulda kan şekeri takibi yapan tüm çocukların takip konusunda yardıma ihtiyaç duyduğunu belirtirken, öğretmenlerin %71,4’ü çocukların kan şekeri takip ihtiyaçları konusunda bilgi sahibi olmadıklarını ifade etmiştir. Öğretmenlerin %17,4’ü çocukların öğretmenleriyle sorun yaşadığını belirtirken, bu sorunu dile getiren velilerin oranı %7,2’dir. Sonuç: Sonuç olarak, kronik hastalığı olan çocukların okuldaki gereksinimlerini belirlemede ebeveynler ve öğretmenler arasında farklılıkların olduğu görülmektedir. Okul sağlığı hizmetlerinde ebeveynler ve öğretmenler arasındaki işbirliğinin çocukların gereksinimlerinin karşılanmasını sağlayacağı düşünülmektedir.