Mine Büşra BOZKÜRK, Yusuf COŞKUN, Gülnur KUL, Funda GÜÇEL, Ramazan Berk US, Merve Tura ÇELİK, Alpaslan OZTURK, Ediz TÜTÜNCÜ
Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;11(1):47-51
Amaç: Kronik hepatit B (KHB), dünya çapında karaciğer fibrozisinin ve sirozun önemli bir nedenidir. Bu çalışmada, gama-glutamil transferaz (GGT)/trombosit oranının (GPR) karaciğer fibrozisi ve steatohepatit ile ilişkisini ve öngörü değerini araştırmayı amaçladık. Materyal ve Metot: Bu retrospektif kohort çalışmaya 100 KHB'li hasta ve 100 sağlıklı kontrol dahil edildi. Fibrozis indeksleri hesaplandı ve karaciğer biyopsisinde tespit edilen fibrozis durumu ve steatohepatit için ultrason sonuçlarıyla karşılaştırıldı. Bu parametrelerin tanısal performansı, alıcı işletim karakteristiği (ROC) eğrisi analizi kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Kronik hepatit B hastalarında vücut kitle indeksi, karaciğer enzim düzeyleri ve fibroz indeksleri sağlıklı bireylere kıyasla daha yüksekti; trombosit sayıları ise bu hastalarda daha düşüktü (tümü p<0,05). ROC analizi, GPR'nin CHB hastalarını sağlıklı kontrollerden ayırt etmede en yüksek ayırt edici performansa sahip olduğunu, AUC değerinin 0.96, duyarlılığının %96 ve özgüllüğünün %80 olduğunu ve hem APRI hem de FIB-4'ten daha iyi performans gösterdiğini ortaya koymuştur. GGT ve FIB-4 en güçlü ayırt edici performansı sergiledi. GPR, APRI ve FIB-4 ile güçlü bir korelasyon göstermesine rağmen, yalnızca FIB-4, Ishak fibroz evreleriyle bağımsız olarak ilişkiliydi (OR?1,8, p=0,037). Endekslerin hiçbiri hepatik steatozun şiddetini anlamlı şekilde tahmin etmedi. Sonuç: GPR, KHB hastalarını sağlıklı bireylerden ayırmada yüksek doğruluk göstermektedir. FIB-4'ün fibrozis ilerlemesinin evrelendirilmesinde GPR'den daha değerli olduğu bulunmuştur; bu da GPR'nin öncelikle bir fibrozis evreleme aracı olarak değil, bir hastalık ayırt etme indeksi olarak yorumlanması gerektiğini göstermektedir. Bu indekslerin birlikte kullanımı, KHB'li hastaların tanı ve takibi için uygun maliyetli ve invaziv olmayan bir tanı aracı sağlayabilir ve klinisyenler için faydalı bir biyobelirteç görevi görebilir.
