KRONİK NON-SPESİFİK BOYUN AĞRISINDA OMURGA MOBİLİZASYONU VE KİNESTETİK REHABİLİTASYONUN AĞRI, ENGELLİLİK, KİNEZYOFOBİ, DENGE VE MOTOR İMGELEME ÜZERİNE ETKİLERİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ ÇALIŞMA

İrem RAKICI, Deniz DEMİRCİ

Türk Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi - 2026;37(1):46-52

Üsküdar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı, İstanbul, Türkiye

 

Amaç: Bu çalışmanın amacı, kronik non-spesifik boyun ağrılı bireylerde omurga mobilizasyonu ile kinestetik rehabilitasyon yaklaşımlarının ağrı, fonksiyonel durum, kinezyofobi, denge ve motor imgeleme yetisi üzerindeki etkilerini karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Yöntem: Araştırmaya en az üç aydır boyun ağrısı şikâyeti bulunan 60 gönüllü katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcılar rastgele; Omurga Mobilizasyon Grubu (OMG), Kinestetik Rehabilitasyon Grubu (KRG) ve Kontrol Grubu (KG) olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Sekiz haftalık müdahale öncesi ve sonrası; ağrı şiddeti (Kısa Form McGill Ağrı Anketi), fiziksel aktivite, fonksiyonel durum (Boyun Engellilik indeksi), hareket korkusu (Tampa Kinezyofobi ölçeği), denge (Tek Ayak Üzerinde Durma testi) ve motor imgeleme (Hareket İmgeleme Anketi-3) ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Sekiz hafta sonunda OMG ve KRG'de ağrı şiddetinde anlamlı iyileşme kaydedilmiştir (sırasıyla; p=0,045, p=0,018). Fonksiyonel engellilik ve kinezyofobi skorları her iki müdahale grubunda da KG'ye kıyasla anlamlı düzeyde azalmıştır (p<0,01). Denge ve motor imgelemenin görsel alt boyutunda gruplar arası benzer gelişim gözlenirken; kinestetik alt boyutta KRG'nin OMG'ye göre anlamlı düzeyde daha yüksek kazanım sağladığı belirlenmiştir (p<0,05). Sonuç: Omurga mobilizasyonu ağrı ve fonksiyonel iyileşmede etkiliyken; kinestetik rehabilitasyonun kinezyofobiyi azaltma ve kinestetik motor imgeleme becerilerini geliştirme gibi nörobilişsel süreçlerde ek avantajlar sunduğu saptanmıştır.