Yoza Okta SAPUTRA, HASNIDA, Josetta Maria Remila TUAPATTINAJA, Meutia NAULY
Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi - 2026;8(2):139-146
İnsan gelişimi çeşitli evrelerden oluşur; bunlardan biri de genellikle 60 yaş ve üzerindekiler olarak tanımlanan ileri yetişkinlik dönemidir. Bu dönemde sosyal etkileşimler daha seçici hâle gelme eğilimindedir ve sosyal ile duygusal iyilik hâlinin korunması giderek daha önemli hâle gelmektedir. Birçok bağlamda aile bireyleri geleneksel olarak yaşlı bireylerin birincil bakım sağlayıcıları olarak görev alır; ancak modern yaşamın talepleri nedeniyle bakım sorumlulukları ailelerde önemli bir yük yaratabilir ve bu durum yaşlı bakım kurumlarına yönelmeyi artırabilir. Bu tür ortamlarda, bir bakım verenin birden fazla sakinle ilgilenmesi sıklıkla fiziksel tükenmişliğe ve duygusal tükenmeye katkıda bulunabilir. Bu çalışma, yaşlı bakıcılar arasında tükenmişliği azaltmada Acceptance and Commitment Therapy (ACT) ile sosyal desteğin birlikte kullanımının etkinliğini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma tasarımında amaçlı örnekleme (purposive sampling) kullanılarak 9 katılımcı seçilmiştir. Veriler, Tükenmişlik Ölçeği, Psikolojik Esneklik Ölçeği ve Sosyal Destek Ölçeği aracılığıyla toplanmış; N -Gain testi ve Mann -Whitney testi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, ACT ile sosyal desteğin birleştirilmesinin bakım veren tükenmişliği anlamlı şekilde azalttığını göstermiştir . Ayrıca, bir özyardım grubunun kurulması, katılımcıların deneyimlerini paylaşmalarına, duygularını ifade etmelerine ve birbirlerini desteklemelerine imkân vererek bu olumlu sonuçların sürdürülmesinde önemli bir rol oynamıştır. Bu sonuçlar, ACT ile yapılandırılmış sosyal destek müdahalelerinin bakım verenlerin psikolojik iyilik hâlini güçlendirmek ve uzun vadede tükenmişliği önlemek için değerli bir yaklaşım olabileceğini göstermektedir.
