CÜNEYT ÖZDEN, MURAT SAVAŞ, ORÇUN ÇELİK, TÜMAY İPEKÇİ, MURAT UÇAR, TİBET ERDOĞRU
Urology Research & Practice - 2009;35(3):230-234
Amaç: Bu çalışmada kliniğimizde eğitim sonrası tekniği transfer eden bir cerrah tarafından uygulanmış laparoskopik radikal prostatektomi (LRP) vakalarından öğrenme eğrisi içerisinde yer alan ilk 50 vaka ile son 50 vakaya ait sonuçlar değerlendirildi. Gereç ve yöntem: Kasım 2004 ile Haziran 2008 arasında ileri laparoskopik eğitim almış bir uygulayıcı tarafından gerçekleştirilen 172 LRP vakası değerlendirilmeye alındı. Hastalara ait demografik, klinik, operatif ve patolojik bilgiler retrospektif olarak incelendi. Bulgular: İlk 50 vakanın %90‘ı transperitoneal, son 50 vakanın %94‘ü ekstraperitoneal olarak gerçekleştirildi. İlk 50 vaka ile karşılaştırıldığında son 50 vakada ameliyat süresi, kanama miktarı, veziko-üretral anastomoz süresi, hastanede kalış ve kateterizasyon süresi istatistiksel olarak anlamlı derecede daha düşük idi. Her iki grupta patolojik evre, cerrahi sınır pozitifliği ve erken dönem (6. ay) kontinans oranları benzerdi. İlk 50 vakadan sadece 1 hastada yeniden cerrahi girişim gerektiren nitelikte majör komplikasyon olurken son 50 vaka içinde majör komplikasyon gözlenmedi. Sonuç: Çalışmamızda elde ettiğimiz literatürde belirtilen ortalamalara benzer operatif, onkolojik ve fonksiyonel sonuçlar edinilen uzun süreli (9 ay) ve uygulamalı laparoskopik cerrahi eğitimin LRP tekniğinin transferindeki önemini göstermektedir. Ayrıca çalışmamızda laparoskopik cerrahi tecrübenin artması ile onkolojik ve fonksiyonel verilerden ziyade operatif verilerde anlamlı gelişme varlığı gözlenmiştir.
