SERMİN KESEBİR, FİSUN AKDENİZ, SİMAVİ VAHİP
3P Psikiyatri Psikoloji Psikofarmakoloji Dergisi - 2003;11(4):316-324
Lityum sağaltımı, lityum farmakokinetiği ve lityum klirensini etkileyen etmenlerin tanımlanması ile ilgili elli yıllık klinik deneyim ve araştırmalara rağmen lityum zehirlenmelerine rastlanmaktadır. Ancak lityum kullanımı sırasında dikkat edilmesi gereken koşulların yerine getirilmesi ve hızlı zehirlenme sağaltımları nedeniyle lityum zehirlenmesine bağlı ölüm ve sekel oranlarında azalma eğilimi vardır. Lityum zehirlenmesi üç şekilde ortaya çıkabilir: akut, kronik zeminde akut ve kronik zehirlenme. Akut zehirlenme lityum alımında artış, yanlışlıkla ya da unutarak, bazı zamanlarda ise kişinin kendini sağaltmak için ya da özkıyım amaçlı çok sayıda ve sıklıkta ilaç alma şeklinde olabilir. Akut alımda nörolojik bulgu ve kalıcı sekel görülme olasılığı daha düşüktür. En sık kronik lityum zehirlenmelerine rastlanmaktadır. Lityum sağaltımı sırasında zehirlenme bulguları gösteren olguları kapsamaktadır ve şiddetli nörotoksisite ile ilişkilidir. Lityum klirensini etkileyen glomerüler süzme hızı ya da lityumun fraksiyonel atılımını azaltan etmenler kronik lityum zehirlenmesine yol açar. Lityumun kalp, sindirim sistemi, böbrekler ve merkezi sinir sistemi gibi pek çok organ üzerine toksik etkileri vardır. Lityum zehirlenmesinde en etkili sağaltım yöntemi hemodiyalizdir. Lityum zehirlenmesinin başarılı sağaltılabilmesi için hasta, hasta yakınları ve hekimler tarafından zehirlenme belirtilerinin erken fark edilmesi gerekir.
