SOO-TAEK LIM, WON-JOONG KIM, SANG-HO LEE, SANG-HYUCK MIN, BYUNGJOO JUNG
Joint Diseases and Related Surgery - 2005;16(2):118-124
Amaç: Bu prospektif çalışmada, lomber disk replasmanından (LDR) sonra komşu disklerde ve spinal segmentlerdeki faset eklemlerde meydana gelen değişiklikler araştırıldı. Hastalar ve yöntemler: Yirmi yedi olgu (7 erkek, 20 kadın; ort. yaş 47.2; dağılım 29-69) semptomatik dejeneratif lomber hastalık (10 L4-5, 8 L5-S1, 2 L3-5, 7 L4-5, -S1,) nedeniyle LDR ile tedavi edildi. Radyolojik değerlendirmelerde ameliyat öncesinde ve ameliyat sonrası birinci yılda çekilen dinamik fleksiyon- ektansiyon radyografileri ve manyetik rezonans (MR) görüntüleri kullanıldı. Üst (n=27) ve alt (n=12) komşu düzeylerdeki disk dejenerasyonu, Pfirrmann ve ark.nın sınıflamasına göre, T2-ağırlıklı midsagittal MR görüntüleri ile incelendi. Replasman uygulanan düzeydeki faset eklemlerdeki osteoartritik değişiklikler (kıkırdak dejenerasyonu, subkondral skleroz, osteofit oluşumu) T2-ağırlıklı aksiyel MR görüntülerde Grogan ve ark.nın sınıflamasına göre incelendi. Fleksiyon-ekstansiyon hareket açıklığı radyografiler üzerinde Cobb yöntemiyle hesaplandı. Klinik sonuçlar Oswestry Özürlülük indeksi (OÖİ) ile değerlendirildi. Ortalama izlem süresi 14.6 ay (dağılım 12- 19 ay) idi. Bulgular: Hiçbir olguda cerrahi başarısızlık veya komplikasyonla karşılaşılmadı. Son kontrolde, ortalama OÖİ skoru anlamlı derecede düzelme gösterdi (p<0.01). Yirmi yedi üst komşu diskin dördünde düzelme görülürken, 23'ünde değişiklik olmadı; 12 alt komşu diskin birinde iyileşme gözlenirken, 11'inde değişme olmadı. Komşu disklerin hiçbirinde kötüleşme görülmedi; birçoğunun sıvı içeriği arttı. Üç komşu segmentte yüksek yoğunluklu bölge kayboldu. Faset eklemlerde ve yakın fasetlerde değişim gözlenmedi. Fleksiyon-ekstansiyon hareket açıklığı ameliyat edilen iki düzeyde anlamlı artış gösterdi (L4-5, ve L5- S1; p<0.01). Sonuç: Erken sonuçlarımız, LDR'nin komşu segment dejenerasyonunu önlemede ümit verici bir yöntem olduğunu gösterdi.
