SEDAR BULUT, SÜHEYLA DOĞAN BULUT, EMİNE AK, MELİKE CEYHAN BALCI ŞENGÜL
Psychiatry and Behavioral Sciences - 2015;5(3):113-119
Amaç: Depresif bozukluğu olan olgularda, başlanan antidepresan tedaviye cevabın nasıl olacağı öngörülebilir mi? Günümüzde antidepresan tedavide etkinliğin ortaya çıkması için beklenmesi gereken ve genel görüş haline gelen 6 haftalık sürenin kısaltılması tedavi müdahalelerinin daha erken yapılabilmesi açısından önemli olabilir. Bu çalışmada depresyonda antidepresan tedavi ile belirtilerde erken dönemdeki azalmanın tedavi yanıtına olan etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya DSM-IV ölçütlerine göre majör depresif bozukluk tanısı alan, ayaktan ya da yatarak antidepresan tedavi başlanan 87 olgu alınmıştır. Tedavinin başlangıç, 2., 4. ve 6. haftalarında Hamilton depresyon ölçeği (HAM-D) uygulanmış; altıncı haftada HAM-D puanlarında %50 ve daha fazla azalma tedaviye yanıt olarak belirlenmiştir. HAM-D puanlarında 2. ve 4. haftalardaki azalmanın derecesi ile 6. haftadaki yanıt oranları arasındaki ilişki incelenmiştir. Bulgular: Altıncı haftanın sonunda 87 depresyon olgusunun 73’ü (%83.9) tedaviye yanıt vermiş, 14’ü (%16.1) yanıt vermemiştir. İkinci hafta HAM-D puanlarındaki azalmanın derecesi ile 6. haftadaki yanıt oranları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Dördüncü hafta HAM-D puanlarındaki azalmanın derecesi ile 6. haftadaki yanıt oranları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p=0.003). Tartışma: Çalışmamızda tedavinin erken dönemlerinde belirtilerinde iyileşme olmayan olguların, süreçte de tedavi yanıtlarının iyi olmadığı tespit edilmiştir. Elde edilen veriler doz artırımı ya da ilaç değişikliklerinin hastalığın daha erken dönemlerinden itibaren gündeme getirilebileceğini göstermesi bakımından önemlidir.
