A. Sumathi FELICITA, T.N. Uma MAHESWARI
European Oral Research - 2026;60(1):192-201
Amaç: Bu çalışmanın amacı, sagital ve vertikal yönlerde ortodontik kuvvetlere maruz kalan mini-implantların hareketini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Maksiller ikinci premolar ile maksiller birinci daimi molar arasına yerleştirilmiş toplam kırk altı mini-implanta sahip yirmi dört genç hasta iki gruba ayrıldı. Grup 1 (G1), distalizasyon uygulanan hastalardan; Grup 2 (G2) ise intrüzyon uygulanan hastalardan oluştu. Her iki grupta da mini-implantlardan bilateral olarak sırasıyla sagital (G1) ve vertikal (G2) yönlerde ortodontik kuvvetler uygulandı. Mini-implant yer değiştirmesi, tedavi öncesinde (T1) ve tedavinin sonuna doğru (T2) alınan konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (CBCT) görüntüleri kullanılarak yapılan doğrusal ve açısal ölçümlerle değerlendirildi. Gruplar içi karşılaştırmalar için Wilcoxon işaretli sıralar testi, gruplar arası karşılaştırmalar için ise Mann-Whitney U testi kullanıldı. Mini-implantların ağız ortamında kalma süresini öngörmek amacıyla Kaplan-Meier sağkalım eğrisi oluşturuldu. Bulgular: G1'de mini-implantların vertikal ve sagital angulasyonlarında sırasıyla oklüzal ve mezial yönlere doğru istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı (p = 0,016 ve p < 0,001). G2'de ise oklüzal yöne doğru vertikal angulasyonda artış ve hafif distal angulasyon gözlendi; ancak bu değişiklikler istatistiksel olarak anlamlı değildi. Hem G1 hem de G2'de mini-implantların doğrusal yer değiştirmesinde istatistiksel olarak anlamlı bir değişim tespit edildi; G1'de maksiller ikinci premolara doğru (p < 0,001), G2'de ise maksiller ikinci premolardan uzaklaşacak şekilde (p = 0,006). Sonuç: Mini-implant hareketi, sagital ortodontik kuvvetler altında vertikal kuvvetlere kıyasla daha fazladır. Özellikle sagital yönde uygulanan ortodontik kuvvetler altında mini-implantlarda küçük çaplı yer değiştirmeler meydana gelebilmekle birlikte, bu durum implant başarısızlığını mutlaka göstermeyebilir.
