POYRAZ BULUT, ZEYNEP ÖZTUNA ÖZKAN, NİLÜFER İREM TUNÇER
Yeditepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi - 2024;20(2):47-52
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, sert damağa yerleştirilen minividalardan destek alan iki maksiller molar distalizasyon sisteminin dentoalveoler ve iskeletsel etkilerini karşılaştırmaktır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmaya bilateral sınıf II molar ilişkiye sahip 24 hasta dahil edilmiştir. Bu hastaların yarısına minivida destekli pendulum (Grup 1; n=12), diğer yarısına Beneslider apareyi (Grup 2; n=12) uygulanmıştır. Hastaların distalizasyon başı (T0) ve sonunda (T1) alınan lateral sefalometrik filmleri incelenerek gruplar arası farklar değerlendirilmiştir. BULGULAR: Birinci molarlardaki distal yönlü devrilme Grup 1’de (12,9o) Grup 2’ye (3,9o) göre anlamlı düzeyde daha fazladır. Gruplar distalizasyon miktarı bakımından karşılaştırıldığında kron seviyesindeki hareket (Grup 1, 3 mm; Grup 2, 3.2 mm) benzer bulunmuştur. Buna karşın kök hareketi gerek trifurka gerekse de kök ucu seviyesinde Grup 2’de (U6trifurka-VRP, 1,7 mm; U6kök ucu-VRP, 1,1 mm) Grup 1’e göre (U6trifurka-VRP, 1,1 mm; U6kök ucu-VRP, 0 mm) daha fazladır. Distalizasyon hızı Grup 1’de 0,43 mm/ay, Grup 2’de ise 0,34 mm/ay ile benzerdir. İskeletsel parametreler sadece Grup 1’de anlamlı değişimler sergilemiş; SNB azalmış, ANB ve GoGnSN açıları artmıştır. TARTIŞMA ve SONUÇ: Minivida destekli pendulum apareyi, molarlarda anlamlı düzeyde daha fazla distal devrilmeye neden olmakta ve kök ucu seviyesinde hareket oluşturamamaktadır. Beneslider apareyi ise molarlarda daha az devrilme, kök seviyesinde daha fazla distalizasyon ve iskeletsel parametrelerde minimal değişikliklerle birlikte minivida destekli pendulum apareyine göre daha etkindir.
