Umut Tecir, Nilay Cankurt Ayar, Ahmet Turla, Berna Aydın
Adli Tıp Bülteni - 2025;30(3):236-241
Amaç: Maluliyet değerlendirmeleri adli tıp pratiğinin temel alanlarından biridir. Ancak travmatik yaralanma ve sekellerin değerlendirilmesinde çoğu zaman tek bir branş yeterli olmamaktadır. Bu çalışmanın amacı, maluliyet değerlendirmelerinde konsültasyon gereksinimlerinin sıklığını, hangi branşlardan görüş istendiğini, raporlanma süresine etkisinin incelenmesini ve multidisipliner yaklaşımın önemini ortaya koymaktır. Yöntem: 01.01.2020-31.12.2023 tarihleri arasında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalına maluliyet raporu düzenlenmesi amacıyla başvuran 508 olgu retrospektif olarak incelenmiştir. Olguların demografik verileri, konsültasyon varlığı, istenen branşlar ve raporlanma süreleri kaydedilmiştir. İstatistiksel analizler SPSS 21.0 yazılımında yapılmıştır. Bulgular: Olguların 331'i erkek (%65,2), 177'si kadın (%34,8) olup yaş ortalaması 37,1+/-17,2 yıl olarak saptanmıştır. En sık başvuru 20-29 yaş grubunda (%28,4) gerçekleşmiştir. Olguların %61,8'inde konsültasyon talep edilmiş olup en çok Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon (%71,7) ve Nöroloji (%12,1) branşlarına başvurulmuştur. Konsültasyon istenmeyen olgular ile çoklu bölüm konsültasyon istemi yapılan olgular, Psikiyatri ve KBB konsültasyonu istenen olgular arasında ayrıca FTR konsültasyonu istenen olgular ile çoklu bölüm konsültasyonu istenen olgular arasında raporlanma süresi açısından fark olduğu görülmüştür (p<0,05). Sonuç: Maluliyet değerlendirmelerinde konsültasyon istem oranı oldukça yüksektir. Bu bulgular, multidisipliner yaklaşımın adli raporlarda doğruluk ve standardizasyonu artırmada vazgeçilmez olduğunu göstermektedir. Adli Tıp uygulamalarında farklı branşlarla iş birliğini sistematik hale getiren standart konsültasyon algoritmalarının oluşturulması önemlidir.
