Leman Gunbey KARABEKMEZ, Ulku KERIMOGLU, Memduha GUMUS, Sema AKCAM, Ibrahim TUNCAY
Selcuk Medical Journal - 2026;42(3):224-233
Amaç: Medial menisküs (MM) yırtık morfolojisi ile menisküs ekstrüzyonu arasındaki ilişkiyi ve ekstrüzyonun yüksek riskli yırtıkların belirlenmesinde bir gösterge olarak kullanılıp kullanılamayacağını diz MRG bulguları üzerinden değerlendirmek.Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif çalışmaya 160 hastaya ait 183 diz değerlendirmesi dahil edilmiştir. MM patolojileri dejenerasyon, horizontal-oblik, kök bölgesinde radyal yırtık ve kompleks yırtık olarak sınıflandırılmıştır. Lateral menisküs patolojileri, kondromalazi, efüzyon ve ön çapraz bağ (ÖÇB) durumu kaydedilmiştir. Menisküs ekstrüzyonu koronal proton-ağırlıklı kesitlerde ölçülmüştür. Gruplar arası farklar Ki-kare ve Kruskal-Wallis testleri ile değerlendirilmiş; yüksek riskli yırtıkları öngörmek için ROC analizi yapılmıştır. Multivaryant lojistik regresyon modeli >=3 mm ekstrüzyonun bağımsız belirleyicilerini araştırmıştır.Bulgular: Radyal kök yırtığı ve kompleks yırtıklar diğer patolojilere göre belirgin derecede daha yüksek ekstrüzyon göstermiştir. Kondromalazi ve efüzyon, >=3 mm ekstrüzyonu olan dizlerde anlamlı olarak daha sık görülmüştür. ÖÇB rüptürü, hem yüksek ekstrüzyon hem de kompleks MM yırtıkları ile ilişkili bulunmuştur. ROC analizinde yüksek riskli yırtıkları ayırt etmek için 3,27 mm (klinik olarak 3 mm) eşik değeri belirlenmiştir (duyarlılık %84,4; özgüllük %70,2; AUC 0,82). Regresyon analizinde düşük-risk ve yüksek-risk yırtık grupları ile kondromalazi, patolojik ekstrüzyonun bağımsız belirleyicileri olarak bulunmuştur.Sonuç: MM ekstrüzyonu özellikle 3 mm ve üzerindeki değerlerde, radyal kök ve kompleks yırtıkların güçlü bir radyolojik göstergesidir ve eşlik eden dejeneratif değişiklikleri yansıtır. Ekstrüzyonun nicel değerlendirilmesi, cerrahi açıdan önemli yırtıkların erken tanısına katkı sağlayabilir.
