MURAT KAYA, FATİH ERTEM
Düzce Tıp Fakültesi Dergisi - 2022;24(2):152-156
Amaç: Bu çalışmanın amacı mayo 2A olekranon kırıklarının tedavisinde kullanılan gergi bantlama metodunun Kirschner (K)-teli veya kanüllü vida ile konfigürasyonlarının biyomekanik stabilitesini ve gücünü karşılaştırmaktı. Gereç ve Yöntem: Çalışmada kullanılan toplam 24 anatomik ulna modeli (Sawbones Model 1004, Pacific Research Laboratories, Vashon Island, WA), K-teli ile gergi bant tespiti (Grup 1) ve kanüllü vida ile gergi bant tespiti (Grup 2) olmak üzere 12’şerli iki eşit gruba ayrıldı ve gruplar karşılaştırıldı. Mekanik karşılaştırma evrensel bir ölçüm makinesi (Shimadzu Autograph 50 kN; Shimadzu Corp) ile uygulandı. BULGULAR: Fiksasyon yöntemleri karşılaştırması (K-teli/kanüllü vida), internal fiksasyonun stabilitesini ve gücünü belirleyen ana faktörlerdi. Grup 1’in ortanca fleksiyon mukavemeti 107,92 (aralık, 94,22-121,72) N ve Grup 2’nin 109,67 (aralık, 105,07-113,86) N idi. Grup 1’in ortanca varus mukavemeti ise 100,02 (aralık, 83,24-102,18) N ve Grup 2’nin 76,32 (aralık, 68,44-78,43) N idi. Varus mukavemeti ve sertliği K-teli grubunda kanüllü vida grubuna göre anlamlı şekilde daha yüksekti (her iki p değeri <0,001). Fleksiyon mukavemeti ve sertliği açısından gruplar arasında anlamlı bir farklılık saptanmadı (her iki p değeri 0,999). SONUÇ: Fleksiyon bending siklik yüklenmede iki tespit arasında anlamlı bir farklılık saptanmazken, varus bending siklik yüklenmede K-teli ile uygulanan gergi bantlamada anlamlı şekilde daha stabil bir tespit sağlandı. Her iki teknikte de siklik yükleme testleri sırasında herhangi bir redüksiyon kaybı görülmedi.
